Salı , Ekim 16 2018
Ana Sayfa / Genel / Online Psikolog Desteği

Online Psikolog Desteği

Şimdi Google’da yaptığınız aramaları usulca bir kenara bırakın ve online psikolog hakkında söyleyeceklerimize kulak verin.

Geçici bir sıkıntı mı, kronik depresyon mu, fobi mi yoksa kişilik bozukluğu mu diye karşınıza çıkan tüm yazı ve yorumları araştırmanıza gerek yok. Hele ki konulmuş bir tanıya internet üzerinden yapılan aramalarla bir çare bulmaya çalışmanın, çoğu zaman hiçbir faydası yok. Neden mi? Çünkü izlenecek her yöntem, uygulanacak her tedavi kişiye özel olmak durumundadır. Peki vaktiniz yoksa, yurt dışındaysanız ya da yüksek harcamalardan kaçınmak istiyorsanız ne yapacaksınız? İşte o zaman devreye online psikolog giriyor.

Online Psikolog Size Ayak Uydursun

Herhangi bir durumda psikolojik destek almaya ihtiyaç duyduğumuz zaman birebir iletişime geçeceğimiz birini arıyoruz değil mi? Söylediklerimize dikkat kesilsin, bizi dinlesin, “olur öyle şeyler” deyip geçiştirmesin ve yol göstersin. Zaten bunlar, profesyonel psikolojik danışmanlığın olmazsa olmazlarıdır. Fakat gelin görün ki, konu terapiye geldiğinde bile işler her zaman istediğimiz gibi gitmiyor. İşlerden vaktimizin olmaması mı dersiniz, çocukları evde yalnız bırakamamak mı, uzak şehirlerde olup da yüz yüze terapiye gidememek mi dersiniz… Türlü türlü engeller çıkıyor karşımıza. Hatta maddi yetersizlikler dahi önümüzde durabiliyor. Online terapi ise sahip olduğumuz teknolojik imkanları kullanarak tüm bu engelleri ortadan kaldırıyor ve evinizden bile çıkmanıza gerek kalmıyor. Üstelik klasik terapilerden çok daha ekonomik!

Terapi Merkezi Eviniz, Uzandığınız Kendi Koltuğunuz

Demleyin çayınızı ve en rahat ettiğiniz koltuğa uzanın. Bu seansta terapi merkezi sizin kendi eviniz. Yani en rahat ettiğiniz yer! Telefonun tuşlarına basın ve Terapievi uzmanlarıyla kısa bir ön görüşme gerçekleştirin. Online psikoterapi seansınız için başlangıç adımını atmak bu kadar kolay! Hem karşınızdaki uzman sizi süreç hakkında bilgilendirecek hem de siz kendi sıkıntınız hakkında kısa bir ön bilgilendirmede bulunma imkanına sahip olacaksınız. Hızlı ve pratik değil mi?

Online psikolog ile gerçekleşecek olan bu ön görüşmenin ardından nasıl devam etmek istediğiniz ise size kalmış. Telefonda mı kendinizi daha rahat hissediyorsunuz? Telefonla psikolojik destek alırsınız. “Konuştuğum kişinin yüz ifadelerini mutlaka görmem gerek” diyenlerdenseniz, o zaman internet üzerinden de online terapi alabilirsiniz. Siz sadece dertlerinizi aşacağınıza odaklanın, hiçbir şey için kaygılanmanıza gerek yok.

Online Psikolog Google’a Karşı

Kim istemez kendi kendine teşhis koyup, hızlıca çözüme ulaşmayı? Ancak maalesef işler o kadar basit değil. O yüzden kendinize Google üzerinden teşhis koymak yerine bir online psikolog ile irtibata geçin. Programınıza uygun gün ve saate göre karşılıklı bir randevu belirleyin ve hissettiğiniz sıkıntıları, aşamadığınız konuları Terapievi’nin online psikoterapi veren uzmanlarıyla paylaşın. Unutmayın, sizin anlattıklarınız sadece size özeldir. İnternetin genel geçer önerileri ise, burada geçerli değildir. Telefon hattının veya ekranınızın karşısında psikoterapi alanında uzmanlaşmış gerçek bir kişi bulunuyor ve siz, bu uzmana ekonomik bir şekilde ulaşma imkanına sahipsiniz.

Online psikolog desteği için 0 (505) 495 4727 numaralı telefondan bize ulaşabilirsiniz. Görüşmek üzere.

Bu da Var

Disleksi Nedir?

Tarihçesi 1896 yılına dek uzanan disleksi kavramının akılda kalan ilk karşılığı doğuştan kelime körlüğü şeklindeki …

303 yorum

  1. merhaba,
    psikolojik destek almak istiyorum ne yapmalıyım?

    • Merhaba. Nasıl bir psikolojik destek arayışındasınız? İlaç tedavisi mi, psikoterapi mi vb.?

      • psikoterapiye ihtiyacım var. ne yapmalıyım?

      • merhaba ben porno bağımlısıyım kurtulmak istiyorum çünkü tüm hayatımı olumsuz etkiliyor

        • Merhaba. Bana sorunuz nedir?

          • Merhaba benim kilo problemim var o yüzden şuana kadarki bütün okul hayatımda aşağılandım sevdiğim çocuktan tutunda düşmanlarıma kadar. Geçen kış bi okul günü en yakın arkadaşlarım bile dalga geçmişti onlar benim tek arkadaşım onların yanında durmak zorundayım ama bu bana acı veriyor. Okulda kimsenin beni görmesini istemiyodum tenefüslerde bile sıramdan neredeyse hiç kalkmıyodum. Şimdi lise üçe geçtim. Bunun için heycanlı olamıyorum çünkü biliyorumki cehennem gibi geçicek aşağılamalarla dolu bi dokuz ay daha beni bekliyo. Yaz tatili başladığından beri evden doğru düzgün hiç çıkmadım ki beni dışardaki insanlar görmesin ve bende onları görmiyim. Çünkü insanlar genelde benimle alay ediyo bunu ya kendi gözlerimle görürüm yada duyarım. Bu o kadar berbat bişeyki. Kimse, ailemde dahil bu olaylardan dolayı her gece yorganımın altında deliler gibi ağladığımı bilmiyo. Uğraşıyorum. Evet normal biri olmaya çalışıyorum çünkü ailemde yeterince problem var bi kişi normal olmalıki herkesi teselli edebilsin.
            Dışdan bakılınca gayet mutlu sıradan bi ruh haline sahip biri gibi görünüyorum sanırım ve bundanda gayet memnunum.
            Fakat içim fazlasıyla çürümüş halde. Herkesten uzaklaşmak istiyorum kimseyle konuşmamak istiyorum ki böylece beni aşağılayan kimse de olmasın. Artık bıktım. Durup dururken ağlamaktan bıktım. Başkalarının her zaman benden yardım istemesinden bıktım. Lütfen bana yardım edin. Teşekkürler

          • merhaba. kilonuz bir hastalıkla mı ilgili, yoksa beslenme alışkanlıklarıyla mı ilgili?

          • Merhaba agustos ayinda kilo problemi ile ilgili ece diye biri yorum yapmis ona ulasmam lazim lutfen

          • merhaba ben 2 aydır bır bırlıktelık yasıyorum cok ta deger verıyorum ve sevıyorum onunda benı sevdıgınden cok emınım ancak ben ılk aylarda hayatıma gırmeye calısan dıger kısılerle oonun arasında kaldım cunkı secım yapmak ıcın guvvene bılmek ıstedım sonra bundan emın oldum tamamen ona dondum ama bu donus surecınde bunlardan haberdar oldu herseyı acık acık anlattım ancak farklı bı hattım oldugunu soylemedım kafasının ıyıce karısmasını ıstemedım cunkı kı zaten bu surecte ben kerkesı hayatımdan cıkarttım once benı anlamaya calıstı ama daha sonra hattı mı da ogrendı ve o gun anlatırken bunu sakladıgım ıcın ıhanet etmememe ragmen ona ıhanet ettıgımı dusundu yıne devam ettık ama zaman la y<nı bı ıkı hafta sonra ruyalarına gırdıgını bunu kaldıramadıgını ve arkadas kalıp bu dudunceden kurtulmak ıstedını soyledı atlata bılırsem donerım sevıyorum atlatmakta ıstıyorum ama boyle yanında oldukca ofkem artıyo dedı tamam dedım ama bu arkadaslık surecınde sevgısının bıtmesınden cok korkuyorum onu bunu beraber sevgılı olarak asmaya gerı dondermeye ve bu fuıkırden kurtarmaya nasıl ıkna edebılırım nasıl bı yol ıszlıycemı bılemıyorum lutfen yardımcı olun

          • Merhaba ben 5. sınıfım ve bu sene servise yazıldım ama allısamadım annem ben okuldayken bir yere giderse yengem vb. bişey olupta eve gidemezse diye korkuyorum ve bazen çıkısta bir yere gitmemiz gerekince o geliyor ama ya fikir değistirip gelmesse ortada kalırsam diye stres yapıp ağlîyirum ne yapmalaıyım

      • Merhaba lar ben 9 ay önce celexra içmeye başladım ilk zamanlar iyi geldi düzeldi ama sonraları etkisini görmemeye başladım çok yoğun olduğum için doktora gidemiyorum ilaç 100 mm acaba ilacını günde ikiye çıkarsam düzelir miyim lütfen yardımcı olun si didem teşekkür ederim

        • merhaba. ilaç ile ilgili düzenlemeleri sadece, ilacınızı reçete eden hekimle görüşmenizi tavsiye ederim.

      • Merhaba ben ortaokul 5. sınıfım ve bu sene ilk defa servise yazıldım.Ve 4 yıl boyunca Annem getirip götürdü. Ama nedense annem ben okuldayken bir yere giderse bir şey olup eve gelemezse , Bir gün okul cıkısında eve yerine başka yere yengeme vb. yerlere gidiyoruz. Ama çıkışta annem ya gelmesse ya servisler giderse ortada kalırsam diye korkuyorum ve ağlıyorum ne yapmam gerek nolur söyleyin

      • Iyi gunler, ben 40 yasinda 3 cocuk annesi bir kadinim. Yurt dışında yasıyorum. Eşimle problemliyiz 2 hafta önce bana şiddet uyguladı. Çocuklarımın haberi yok onlara düştüğümü söyledim. Bu olay beni çok yıprattı. Buradaki psikologlar beni çok tatmin etmiyor çözüm ise boşan diyorlar. Ben kendimi nasıl iyilrştirebilirim bilmiyorum. Sakinleştirici hap kullanıyorum, 200 gr günlük ( setralin)
        Bakımımı bıraktım, aynaya bakmıyorum, evimde çocuklarımla ilgileniyorum, en büyüğü 16 yaşında. Dersleri aktivitetleri ile ilgileniyorum. Birşeylerle Meşgul olmaya çalışıyorum. Düşünmek istemiyorum, aksi taktirde bunalıma giriyorum. Çalışmıyorum raporluyum..
        Kendimi nasıl iyileştirebilirim, nasıl özgüvenime kavuşabilirim, bilmiyorum. Bu konuda bana destek olabilirmisiniz?

  2. Merhaba, ben 21 yaşındayım ve uyku problemlerim başta olmak üzere psikolojik destek almak istiyorum. Ne yapmam gerekiyor?

    • Merhaba. Uyku probleminiz psikolojik dinamiklerinizle ilgiliyse, psikolojik psikoterapi desteği alabilirsiniz. Ancak uyku problemi, nörolojik sebeplerle de olabilir. Bu durumda da bir nörolog desteği almanız gerekir. Uyku sorununun sebebi ile ilgili nörolog size yardımcı olabilir.
      Uyku dışındaki sorunlarınız için psikolojik destek almak istiyorsanız, 0505 495 4727’den bize ulaşabilirsiniz. Muhabbetle.

      • Merhaba benim sorunum icin psikolojik danısmanlık gerekli mi onu öğrenmek istiyordum.kendimi okulda rahat hissetmiyorum tam olarak sosyal fobi gibi değil ama pek rahat hissetmiyorum .evde avmde arkadasımla gayet rahat iletisim kurarken okulda kendim gibi olamıyorum. Lisede ve orta okuldada böyleydim sizce ne yapmalıyım sanırım okul hobim var

        • Merhaba. Şayet yaşadığınız durum genel mutluluk düzeyinizi, başarınızı, insanlarla ilişkilerinizi vb. olumsuz etkiliyorsa psikolojik destek almanızda fayda var. Uygun bir psikolojik destek ile sorunlarınızı aşabileceğinizi düşünüyorum. Başarılar.

          • Ben 14 yasindayim ve hiçbirsey yapmak gelmiyor icimden yavas hareket ediyorum ve erkek arkadasimla dahi konismak istemiyorum geceleri uyuyamiyorum devamı mutsuzum ve asiri sinirliuim icimde intikam alma duygusu var herkeze karsi

        • Merhaba benim sorunumda sizinki gibiydi ama biraz farklıydı, ben sevdiğim kişiden ayrılmak zorunda kaldım sonrasında depresyon ve değersizlik, güvensizlik, sevilmeme gibi problemlerim oluştu bunları atlatmak için sorununuzun kaynağını bulmanız gerekiyor. Yani bu yaşadığınız duyguların üstüne korkmadan gidip kendinize cesur sorular sormanız gerek. Ayrıca bu yakınlarda çok sevdiğiniz birisini kaybettiyseniz veya sevdiğinizden ayrıldıysanız ve onu affedemiyorsanız öncelikle bununla savaşmalısınız, onu affedemiyorsanız onu affetmeyi deneyin göreceksiniz herşey esikisinde de güzel olacak.

  3. Merhabalar
    Birine nispet olsun diye hiç yapmamam gereken bi şey yaptım.Sevgilisi olan biriyle ilişki kurdum.İşin tuhaf tarafı hiç aklımda yoktu ama o başlattı ben de onu kullanmak istedim.İşler daha da beter oldu aşık oldum bu kişiye ve bi şekilde seviyeli mesafeli aralıklı devam etti..Gururumu ezdiğimi düşündükçe git diyordum gittiğinde ise üzülüyordum..Bi anlık öfkeyle bitirdim ama 6 ay oldu düşünmediğim tek bi an yok.Hala onla ilgili hayal kurabiliyorum bazen unutmak istiyorum bazen affetmek istiyorum bazen geri gelsin istiyorum bazen ben mi gitsem diyorum ama hiç biri olmuyor sadece arada bir karşılaşıyoruz ve ben görmezden geliyorum ama karşılaşmak için de can atıyorum..Unutmaya çalıştıkça batıyorum.Sonu olmayan bir şey ama napacağımı bilemiyorum..Kaldı ki çok düzgün bi hayatım yok gerek maddi sıkıntıların oluyo arkadaş çevrem sürekli değişiyor iki çok yakın arkadaşımla küstüm ve yalnızlık çekiyorum.. Maddi manevi bi çok istediğim şey hayalim olmuyor ama benim tek derdim oymuş gibi ben hep onu düşünüyorum..Takıntıdan öte bir şey oldu..Uhte oldu çok içimde kaldı ve ben bazen içimden atmak istiyorum ama daha çok bağlanıyorum..

    • Yusuf BAYALAN

      Merhaba. Bize bir sorunuz var mı?

      • Mrb hocam gecen hafta doktor anksiyete kaygi bozuklugu teşhisi koydu cipralex kullammaya basladim. Sorunum aklima surekli cinsel ve dini konularda dusunmek istemediğim sorular geliyor. Beynimi durduramiyorum sanki kafayi yiyeceğim, sorularima cevap ariyor bir turlu tatmin olmuyor ne sorular uretiyorum. Kafamdaki düşünceleri atmak istiyorum atamiyorum. 2 gun once de herseyi sorguladim metafizik le ilgili vs ve derealizasyon yasadim insanlara uzaktan bakip kendimi onlardan cok farkli gördüm, suan bu dusuncelerimin cok sacma olduğunu biliyorum ama o an nedsn boyle seyler düşündüm diye kendimi yiyip bitirdim sosyal hayatim tamamen bitti tum gun bunlari dusunup kafayi yiyecegim. Tum bu olanlara anlam veremiyorum ne tur bir rahatsizligim var sizce. Cozumu nedir.

        • Merhaba. Anlattıklarınız bana obsesif kompulsif bozukluk (OKB) denilen durumu çağrıştırdı. OKB’de yoğun anksşyete (kaygı, bunaltı) yaşayabilirsiniz. Tam bir tanı için etraflıca değerlendirme gereklidir. Muhabbetle.

      • merhabalar ben sürekli kaygı yaşıyorum dışarıya çıkmak istemiyorum çıkınca rahat davranamıyorum insanlara rezil olmaktan çok çekiniyorum sürekli stres halimdeyim kendimi olmayan şeylere inanadırabiliyorum. huzurlu olamıyorum hep bi yük var üzerimde rahat davranamıyorum ne yapmalıyım ?

    • cok zor bir durum bendede aynısı var ve asırı

  4. obsesif bir durum içinde olduğumu düşünüyorum.. serotonin hormonu seviyemin düşük olduğunu ve bir kişi yüzünden herşeyimin boş ve altüst olduğunu görüyorum.. kendimi ne kadar uğraşsam da iyi hissedemiyorum. Kendi hayatımı o kadar onun üzerine kurmuşum ki sonunda yaşadığım her kötü duruma rağmen bittikten sonra herşeyde ondan başka birşey göremiyorum.. sanırım buna obsesif aşk acısı diyorlar. bir an önce geçmesini istiyorum. aksi taktirde okulumu etkileyecek.. hayatımda yapmak istediğim çok şey vardı ve onunla daha da hızlı ve güçlü adımlar atabileceğimi düşündüm. oyle de oldu. ama şimdi çok büyük engeller var gibi hissediyorum. eski halimi hatırlayamıyorum enerjimi yitirdim. kendimi toparlayabileceğim birşeyler önerebilir misiniz?

    • Merhaba. Başkaları bize ancak zenginlik katabilir, bizi var edemezler. Arkadaşınızdan ayrıldıktan sonra “yok olmuş” gibi hissediyorsanız, çok sağlıklı bir bağlanma yaşamadığınızı düşünürüm. Mümkünse terapi alın. Bununla birlikte, “düzelmek” için zamana bırakmayın. İçinizden gelmese bile size iyi gelecek şeyleri yapın. Muhabbetle.

  5. Merhaba.. 1 yıl önce erkek arkadaşım beni aldattı duygusal bir aldatmaydı 1 yıldan beri çeşitli şekilde bunalımlar yaşıyorum onu unutamıyorum sevgimden mi yoksa bana yaptıklarını gruruma yediremediğimden mi bilmiyorum.bunu ilk öğrendiğimde küsma hastalığına yakalandım hiç bir yemedim içmedim serum ile ayakta kaldım 45 kilo ya düştüm sonra doktorlar beni psiyatıra yönlendirdiler bana Paxera 20 mg ve zestat kullandım 15 kg aldım ama hala duygusuzum insanları sevmemeye ve kaçmaya başladım onlardan ortamda onları duymuyorum boş boş dinliyorum içimden gelerek gülemiyorum aklım hala onda hala ağlıyorum acı çekiyorum . sadece kitap ve köpekgimle birlikteyim bankacıyım işimden istifa ettim yeni iş hayatımdada yapamıyorum yaşım 26 çok bakımlı bir insandım ortamı olan eğlenceli 1 yıldan beri ne saçım başım umrumda ne insanlar bütün Zaman’ımı tek geçirmek istiyorum ben eski hayatımı istiyorum ne yapmam lazım

    • Merhaba. Sizi inciten (aldatma düzeyinde) bir kişiyi hayatınızdan çıkaramamanın sağlıklı bir bağlanma şekli olmadığını düşünüyorum. Onu unutamama sebebiniz çok çeşitli olabilir. Ne oldukları ancak karşılıklı konuşmayla tespit edilebilir. Bu yüzden terapi almanızı öneririm.

    • meraba aynı şeyi yaşyorz galiba bnce brlkte knşablrz

  6. Merhaba,
    Eşimin ablasının kızı 9 yaşında. Anne baba 8 senedir ayrı baba çocuğunu istemiyor görmüyor bakmıyor vs ve anneanne dede ile birlikte yaşıyorlar.Bizimde 2 yaşında bir oğlumuz var. Kızın her zaman aşırı kıskanç davranışları var hayattaki herşeye mutluluklara arkadaşlarına ve oğluma karşı kıskanç ve hırslı bu yüzünden okunuyor bir o kadarda inanılmaz az konuşur ve içine kapanık..Son aylarda annesine ağır şiddet uygulamaya,sözle aşağılamaya ve öldürmekle tehdit etmeye başladı..Ve kendine ait bir dünya kurarak okulda öğretmen ve arkadaşlarına yakın çevresine bizlere bizim oğlumuz için o benim kardeşim annem herkesten gizli doğum yaptı babasıda dayım(eşim) diye anlatıyor ben ise bakıcıyım.Yüzümüze bakarak yakında hepiniz bu gerçeği kabul edeceksiniz bana yalan söyleyip durmayın o benim kardeşim annemin çocuğu diyor aksini anlatmaya çalıştığımızda gayet sakin ve tebessümle siz nasıl böyle yalan söyleyebiliyorsunuz iyimisiniz siz gerçeği niye kabul etmiyorsunuz gibi söylemlerde bulunuyor..Doktor ilaç tedavisine başladı ilaç kullanmazsa yatıracağız dediler..Annesi habersiz olarak ilaçlarını veriyor son zamanlarda anne kız çatışmaları azaldı sakin bir kız oldu fakat oğlumuz konusunda tavrı ve söylemleri düzelmiyor.Bunu kurup yaşıyor gibi..Şizofreni başlangıcı olabilir mi oğlumla çok bir araya getirmek istemiyorum bu tavrım doğru olur mu lütfen yardımcı olurmusunuz? Şimdiden çok teşekkür ederim..

  7. merhaba
    ben size bir şey danışmak istiyorum.
    benim en büyük hayalim yurt dışına çıkıp orada yaşamak ve önümüzdeki sene üniversiteye gideceğim. Eğer iyi bir puanla istediğim yeri tutturursam yurt dışında okuma durumum var. Ancak en yakın arkadaşım benden daha düşük puan aldı ve büyük ihtimalle kötü bir üniversiteye gidecek. Önceden birlikte yaşayacağız diye birbirimizle konuşmuştuk.
    Geçen bize geldi, ne yapacaksın falan diye sordu. Ben yurt dışına çıkmak istiyorum deyince ağladı ben seninle aynı evde kalmak istiyorum artık tek yaşamak istiyorum ailemde sadece seninle izin veriyor, artık ailemden ayrılıp tek yaşamayı öğrenmek zorundayım dedi. Bende üzüldüm o öyle ağlayınca ama, hayallerimden vazgeçmek de çok zor geliyor bana. Onu da üzmek istemiyorum.
    Bu konumda kararlarımı nasıl vermem gerekiyor size danışmak istedim bu yüzden. Hangi doğruda ilerlesem benim için daha iyi olur. Çünkü eğer yurt dışına karar verirsem arkadaşımı kaybedeceğim, burada kalırsam hayallerimden vazgeçeceğim. İki tarafımdan hangisi daha ağır basıyor karar veremiyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim. Teşekkür ederim şimdiden 🙂

    • Merhaba. Onu hayallerini gerçekleştirememesinin sebebi sen değilsin. Bu yüzden kendini suçlu hissetme. Yurt dışına gitmeni tavsiye ederim. Bu bencillik değil, kendini gerçekleştirme sürecidir. Arkadaşın da kendine bir yol bulur merak etme. Başarılar.

  8. Selamun Aleyküm hocam. 3 yıllık bir ilişki geçirdim ve 2 yıl önce ayrıldım. Fakat bende şöyle bir etki bıraktı, kızı unutmak istemiyorum. Acı çekiyorum, üzülüyorum ama onu daha fazla sevmek için çaba gösteriyorum. Hani onun aşkından kafayı yemek istiyorum. Böyle saçma bir durum var ve 2 yıldır ilişki kurmaya kalktım bir kaç defa sebebi sevdiğim kişiyi onlara benzettim, bir müddet sonra onlar olmadığını anlayınca hemen ilişkiyi kestim. Sizce sebebi ne? Ha arada bir ayna da filan görüyorum sesini duyuyorum vs. (Eskiden çok olurdu ama şimdi ayda 1-2 defa) Hayırlı geceler

    • Merhaba. Anlattığınız yaşantının sağlıklı bir sevgi yaşantısı olduğunu düşünmüyorum. Çünkü sağlıklı sevgi yaşantısı insana iyi hissettirir, insanı geliştirir ve olgunlaştırır, zenginleştirir. Siz ise, sanki hayatınızı durdurduğunuzu anlatıyorsunuz. Sebebini bilme şansım yok. Sadece varsayım geliştirebilirim. Bunun için de çok fazla vaktim yok açıkçası. Yaşadıklarınızı anlamak için psikoterapi desteği almanızı tavsiye ederim.

  9. İntİntihar edeceğim 🙁

  10. Merhaba,

    24 yaşındayım ve eşcinselim 3 seneden beri bir ilişkim var beraber olduğum insan 3 sene boyunca sürekli beni aşağıladı, hakkımı yedi, beni kullandı, gidecek bir yerim olmadığı için onu terk edemeyeceğimi bildigi için işimden arkadaşlarımdan etti beni, 3 sene boyunca hergün kavga ettik, bu süreçlerde şiddetli kavgalarımızda oldu, defalarca intihar etttim, ama hiçbirinde başarılı olamadım, bu ülkeyi terk etmeye karar verdim ama onuda başaramadım, ondan her uzaklaştığımda beni rahatsız ediyor, iş yerime geliyor, türkiye toplumunda eşcinsel ilişki hoş görülmüyor, işin kötü yanı ben artık hiçbirşeyden zevk almıyorum, işi gücü bırakıp gidersem daha kötü olacağımı düşünüyorum, zaten ailemle aram kötü, ne gidebiliyorum ne kalabiliyorum, anlık olarak duygularım değişiyor, açıkcası yaşamak istemiyorum, ondan ayrılamıyorumda bunu hiç anlayamıyorum da… Düşüncelerimi kontrol edemiyorum, ve ne insanlara ne yaşama nede kendime inancım kalmadı,

  11. Merhaba hocam guzl bir okul hayatim vardi lise bittiktn sonra ailemin durumu varken yok dediler ve cevremde bir kisi destek olup gondermedi calisma hayatina atildim cogu zaman park koselernde agliyarak gidip geliyodum isyerine alismasi cok zordu alistim ama butun arkadslarimla iletisimi kestim zoruma gidiyodu resimlerini gormek bnm yapabilcklermi onlarin yapmasi filan. Neyse para kazandikca aileme yardim ettikce sayginligim artti artik sevgisiz bencil insanlarla oldugumu kesinlestirdim 3 senedir calisma hayatinda devm ettim kendi cabamla acik ogretimden dev ediyorum bu arada 4 senelik bi iliskim ve ciddiyete dokuldu isteme oldu fakat suan ayriyiz . Isten 7 gun omce ayrildm hemn yeni bi is arayisina gectm bu surecte ailemin erkek arkadasimin davranislari degisti degersiz sekilde davrandilar. Ablam var bitane fakat keske olmasaydi diyorum hicbir sekilde anlasamiyoruz babam senelerce ayrim yaparak yetistirdi bunuda cogu kez kabul etti ilk goz ayrisi o diyerek gecistirdi ben cocuklugumdan beri uyku nedir bilemedim hep eksikti sevgim hayata tutunmalarim soyle bakiyorum saatlerce anlatabilcgim kadr mutsuzlugum cikar hic gozyasim eksik olmadi ben hayata karsi hep yalnizdim disaridan cok bakimli dik duruslu oldugumu soylerler fakat yastiga sarilip sabaha kadar keske ölsem keske bu sehir batsada baska sehre gitsem alip basimi diye dusunuyorum bugun evde siddetli bi tartisma yasadik ablamla siddet de vardi icinde karsilikli ardindan erkek arkadsim yanimda olmasi gereken bi zamanda uyumayi tercih edip ise gtti ve bi paket sigara alip saatlerce bi bankta oturup dusundm maddi manevi ben okadar insanlarin yanindayken neden cevremde hep kotu insan var diye cok dusundm gtmek istiyorum bu sehirden ne yapmaliyim ben hayatla tek basima savasmktan cok yoruldum sadece mutluluk istemiyorm gercktn yalnizlk belki hic kimse.

  12. Merhaba, ben uzun zamandır hiç bir şeye tutunamıyorum. Bu dünyada yaşamayı beceremiyorum. Herkes ve her şeyden uzağım sadece iç dünyamla olmak istiyorum. Konuşmaktan ya da sosyallikten kaçıyorum. Bir ilişkiye başlasam da korkularım var ve devamı gelmiyor. Nasıl bir tedavi önerirsiniz?

  13. Merhabalar. Size şimdiden tesekkur ederim. Sorunlu bi yasantim oldu en azindan ben oyle dusunuyorum henuz 23 yasindayim. Bu zamana kadar her sorunumla kendi kendime bas etmeye calistim basarabildimde sanirim. Cok fazla duygusalim cok cabuk kiriliyorum ama hep olmadigim biri gibi gorundum icime attim hep uzule uzule gecirdim yaralarimi kendime zarar vere vere buyudum sonra karsima o cikti daha 18 yasimda asik oldum benden 4yas buyuk benim gecem gunduzum o oldu 1sene birlikte olduk sonra birakti gitti beni o her istedigini hep elde etmis ozguveni yuksek herkesin etrafinda pervane oldugu bi adamdi egosu vardi yani kabul etmesede kimseye guveni yok eyvallahi yok benim tam ters karakterim anliyacaginiz. O beni birakti gitti ben mahvoldum cunku ilk kez yasadigimi hissetmisken yeniden dustugumu hissettim bi baskasiyla beraber oldum 4sene sevmeye sevmeye onlada ayrildik dayanamadim sevmeden yasamaya. Aradan aylar gecti o sevdigim adam bana geri dondu hayir desemde itiraz etsemde onunla buldum kendimi ben yeniden 1 senedir beraberiz ve evlilik yolunda ilerlemeye karar verdik o cok kararli benden daha cok caba sarfediyo biliyorum bu sefer seviyo da bunu gorebiliyorum en azindan cabasindan ben olmucak bizden dedigimde elimden tutmasindan anliyorum o eyvallahi olmayan adam gitmis sanki. Ama benim sikintim hastaligim farkli o hep kizlarla samimi olan bi adamdi ve ben bunlari hep biliyorum surekli dusuncelere kapilip uzuluyorum evlendigimizde oturcagimiz evde bile kadinlarla birlikte olmus. benden once bile olsa aklima geldikce kahroluyorum onu bi baskasi ile dusundukce cildiriyorum kiskancligi gecmis bu halim farkindayim ben bu dusuncelerden kurtulmak istiyorum yardim edin ne olur..

  14. merhaba 27 yaşında bir kadınım..bundan 3 sene önce erkek arkadaşımdan şiddet gördüm..sonrasında ağır bir depresyon geçirerek aylarca insanlardan uzak kendimi eve kapattım..aşırı kilo kaybı ve sağlığımın bozulmasıyla pskiyatriste başvurdum.bana cipralex verdi ama ilaçları kullanmadım bir senenin sonunda çalışma ve sosyal hayata geri döndüm ama bir daha da kendimi asla iyi hissedemedim..aradan çok uzun zaman geçmiş olmasına rağmen hala bununla ilgili üzüntü içerisndeyim..işime arkadaşlarıma kısacası herşeye dair ilgimi kaybettim..yurtdışına taşındım uzaklaşarak birşeyler değişir düşüncesiyle ama ne denediysem olmadı..sürekli bir üzüntü içersndeyim..ne tür bir terapi önerirsiniz psikologmu yoksa pskiatristemi gitmeliyim

    • Merhaba. O zamanki erkek arkadaşınız hala hayatınızda mı bilmiyorum? Ama yaşadığınız olay sizi travmatize etmiş gibi görünüyor. Psikoterapi ve ilaç tedavisi birbirine alternatif olmak zorunda değil. İkisi birlikte de kullanılabilir. İlaç veya ilaç olmadan psikoterapi desteği almanızı öneririm. Muhabbetle.

  15. Merhabalar benimde bi psikolojik problemim var asıl sebebinin de özgüven eksikliği olduğunu düşünüyorum bi ortam içerisinde hep birşeyler söylemeye çekiniyorum kasıyorum böyle böyle giderek iyice asosyal biri oldum sınavım var ona hazırlanıyorum suanda o yüzden kendimi hep soyutluyorum insanlardan vaktimi boşa harcadığımı düşünerek vicdan yapıyorum yoksa ama artık bi süre snra yalnız kaldığımı kişiler arası iletişimim tamamen koptuğunu farkettim arkadaşlarımı özellikle istemeden kırıyorum yanlış anlaşılıyorm sevilmediğimi düşündükçe artık uyuyamaz oldum ve cok duygusal bi yapım olduğundan 22 yaşında olmama rağmen hemen ağlamaklı oluyorum gözlerim kafayı yemek üzereyim derse de konsantre olamıyorum artk maddi yönden imkanım cok yok o yüzden ne yapacağım konusunda sizden destek bekliyorum lütfen

  16. Artık her an her konuda kendimi sorgulamak istemiyorum ben.. Arkadaş ve iş ortamında Sürekli ne demeliyim nasıl davranmalıyım acaba iyimser yaklaşırsam evet dersem her seye cok ezik görünür müyüm korkusu ee hayır dersem yapamayacağımı söylersenim yardımcı olmadığımı soğuk olduğumumu düşünürler korkusu off cok sıkıldım hayattan bn düzeltmk istesem de elime yüzüme bulaştırıyorum

  17. merhaba ben birisini takıntı yaptım buda obsesif olduğumu gösterir mi? beni defalarca aldatmasına rağmen ondan hala vazgeçemiyorum onsuz bir hiç olduğumu onsuz yapamayacağımı düşünüyorum ve yapamıyorum içimde hep bir boşluğu var en son onu beni aldatırken yakaladım ciddi ilişki istemediğini sürekli kişi değiştirmeden yapamayacağını söyleyip beni bıraktı (onda da borderline bozukluğu var)ve ben her gün evine gizlice gidip kapıdan başka bir kızla mı diye kontrol etmekten kendimi alamıyorum onu böyle kabul edeceğimi istediği kızla olmasını ama yine de beni bırakmamasını söylemek istiyorum gerekirse onu tek yakalayana kadar evinin kapısında beklemeyi onunla konuşmayı istiyorum bu düşüncelerin hastalıklı olduğunu biliyorum ama yapmaktan vazgeçemiyorum. o hayatımdayken hiç bir arkadaşımla görüşmek istemez sadece onunla olmak isterdim ve ondan daha fazla sevdiğim kimse yok onun için vazgeçemeyeceğim biri yok bu sevgi mi yoksa takıntı mı

  18. Meraba esim kavga esnasinda ailemin yanina gittiğim annem gel dediği için telefonda cok agir kufurler etti ardından beni aileme bıraktı kaza yaptı kazadan sonra yanına gitmedim ben eve geri donmedim ve eşimden bir hafta sonra bosandim şimdi ise pişmanım öfkeyle hareket ettim nasıl cikicam bu işin icinden

  19. Merhaba 21 yasinda universite ogrencisiyim. 1.5senelik bir iliskim oldu erkek arkadasimin sorunlu bi hayati vardi alkol problemi vardi ikk zamanlar ona asigim diye goz ardi ettim ama cok kotu seyler yasatti bana alkol aldiktan sonra defalarca ayrildim ama onu gorunce ve sozleriyle affettim. Benim icin degisti alkolu birakti cok sık kavga ederdik ama beni incitmezdi su son 4aydir bana fiziksel siddet uygulamaya basladi ilk tokat attiginda agladi yalvardi ben yine affettim ama devami da geldi en son dun beni basit bi olay yuzunden kavga cikarip alkollu oldugundan cok kotu dovdu ayrildik hicbisekilde konusmuyorum ama ben onun icindeki o merhametli adami biliyorum ve cok seviyorum bana zarar verdigini de goruyorum ama degisecegini de sanmiyorum. Ve cok ani duygu degisimleri oluyor birden bana bagirip ardindan opup agliyor kendine de zarar veriyor ve ben kisilik bozuklugu oldugunu dusunuyorum. Size soracagim soru ise beraber psikoljik destek alsak iliskimize devam etmem mantikli olur mu ya da bi faydasini gorurmuyuz cunku onu daha simdiden cok ozledim onla barismam sa benim gurursuz bi kadin oldugumu gosterir mi lutfen yardim edin bana

    • Merhaba. Kendinizi kandırmayın. Onun içindeki “küçücük” merhametli tarafı görmek yerine, gerçek hayattaki “kocaman” tarafı görün. Anlattığınız ilişkiden hiç kimseye hayır gelmez. Hırs yapıp, “Ben onu düzeltirim.” deyip ömrünüzü mahvetmenizi istemem. Arkadaşınız da tedavi görmek istiyorsa kendi görsün. Peşinde pervane olmayın. Muhabbetle.

  20. merhabalar ben sevdiğim insanla evlilik kararı aldım bu kişinin mezhep farkı olduğu için ailem karşı çıktı. zor günler geçirdik ama sonunda ailem sevdiğim için kabul etti fakat şartları zorlaştırmak kaydıyla erkek tarafından tek bir isteği olmuştu ailemin ev almasıydı herşey oldu başta herşeyi kabul ettiler ama şimdi erkek tarafıda şartları kabul etmiyor söz günümüz alınmıştı ama herşey ortada kaldı şimdi ailelerin biri ikna oluyor diğeri vazgeçiyor araya insanlar giriyor tam ikna oldular derken başka bahaneler çıkıyor evleneceğim kişiyle benim bir sıkıntım yok ama tek başımıza birşey yapmak istemiyoruz şimdi ne yapmalıyız bir fikir verin bana lütfen ikimiz kaldık ortada

  21. Merhaba 17 yasindayim en ufak seyi kafama takiyorum birseylerin altinda baska bisey ariyorum babami evde istemiyorum bisey yapmadigi halde durup durup agliyorum icim sıkılıyo allah korkum olmasa ölmek istiyorum surekli uyuma istegi var icimde hep uyuyorum nasil kurtulucam bu durumdan seneye unv sinavina giricem aileme hicbisey diyemiyorum psikolojik yardim icin onlardan habersiz doktorada gidemiyorum yasim tutmadigi icin napmam lazim artik biktim ?

  22. Hocam saclarim dokuluyor (acilmaya basladi)daha 16 yasindayim
    Sanki dizilerde bana mesaj gonderilmeye calisiliyor gibi hissediyorum sonra kendimi ozel biri gibi hissediyorum anne babamin gercek anne babam olamayacagi ihtimalini de dusunuyorum ulkenin basina yakinda bir felaket gelcegini dusundugum icin evde kendi kendimi askeri olarak egitmeye calisiyorum ve aklimda hep matematiksel islemler yapiyorum her zaman sonra bazen konusma zorlugu cekiyorum kelimeleri karistiriyorum daha bircok sey var internette bazi hastaliklarin tum semptomlari da var ayrica en fazla 1 2 tanesi yok bende
    Bir de ben ablamin kiyafetlerini giyiyorum bazen gizlice

    Durumum nedir

    • Durumun kotu kardes

    • Merhaba. Yaşadıklarınızın psikiyatri dilindeki karşılığını öğrenmek için bir psikiyatristle görüşmenizi öneririm. Buradan söyleyeceklerim sizi yanıltabilir. Muhabbetle.

    • Psikotik bir hastalık olabilir..Psikoza bir göz at bende bu durumdan var 2 yıldır agır ılaclar ıcıyorum

  23. Merhaba 11 yaşındaki eşimin ilk evliliğinden olan oğlu bizim evliligimizden olan kızımın kumbarasindan sürekli para çalıyor ve bunu tam 3 kez yaptı babası harçlık verdiği halde yapıyor bunu sizce bu nedir zaten sorunlu bir çocuk annesinde kalması gerektiğini düşünüyorum siz ne önerirsiniz

    • Merhaba.
      1- Bu bir davranım bozukluğu olabilir.
      2- Sebebini anlamak için eşiniz oğluyla ilgilensin ve onu bir çocuk terapistine götürsün.
      3- Çocuk sadece annesinin çocuğu değil, babasının da (eşiniz) çocuğu. Bu yüzden onu annesine göndermek “sizin” çözümünüz olabilir ama başka sorunlar doğurabilir.

  24. Merhabalar eşimle 5 yil önce severek evlendik 3 yasinda bu cocugumuz var ben kamu setlerinde çalışıyorum ama eşimin işleri bi türlü düzene giremedi ilk bir yılı malesef işsiz geçirdi esime tabikide heranlamda destek olsun ama busurede alkole başladı ben bu zorlu süreçte çok üstüne gidip baskı yapmak istemedim alkol ile ilgili daha sonra is durumu düzeldi ama alkol gitmedi son y aydır yine işsiz ve ben alkolden uzaklaşmasını istiyorum rahatsızlığını dile getiriyorum ama illa bırakacaksın demiyorum siklastirmasin diye bugün çok kötü kavga ettik bana karşı çok dolmuş ve beni sevmediğini istemediğini söyledi ve bir iki gün düşünüp bir karar alacağını belirtti ben eşimi çok seviyorum onu hep kırmamaya çalıştım ama sonunda bu oldu ne yapmalıyım nasil davranmalıyız ailenin dağılmasını istemiyorum lütfen yardım edin lütfen

    • Merhaba. Buradan bir tavsiye ile aileyi toplamanız kolay değil. Evlilik terapisi desteği almanızı tavsiye ederim.

  25. merhabalar. 34 yasındayım. 6 yıllık evliyim. kamuda memurum. esimle severek evlendim. eşimi ilk tanıdıgımda belediyede işci statusunde calışan bir mühendisti. hep hayali pilot olmaktı. evliliğim süresince maddi-manevi her konuda destek oldum. pilot oldu da. ama onun ortamının değişmesiyle bizim de hayatımız değişti. benden uzaklaştı. surekli başka kadınlarla mesajlaşıyordu hissediyordum. kimini yakalıyordum. sonra tlf kilit koymaya başladı. aldatıyor dıye hissediyordum ama konduramıyordum. yaşanılan once sey vardı ama hamileydım. ustelik tup bebek yoluyla hamileydım.cok kotu bir hamilelik geçirdim. psikologtan destek aldım o surecte. şuan bebeğim 1 yaşında. artık fiziksel olarak da aldatıldıgıma eminim mesajlarından. cinsel içerikli bir sürü mesajını gördüm. yaptıklarından suçluluk duymuyor. benim çizgim belli diyor.beni psikopatlıkla suçluyor.boşanmak istiyorum ama ilginç olan eşim bana karşı cok iyi davranıyor. evliliğimiz suresince hiç olmadıgı kadar iyi. ben ona karşı sevgimi saygımı güvenimi kaybettim. ucuşlara gittiğinde günlerce evde yalnızım ve artık çok yoruldum. sürekli aldatılıyor muyum düşüncesiyle yaşamaktan. onceden ona birşey olacak diye ödü kopan ben den ölse de kurtulsam noktasına geldim. eşimin ailesi boşanma istegime karşı çıkacaklar biliyorum cocuktan dolayı. boşandıgımda beni süründürecegini soyluyor kendisi de. yani ona göre kır dizini otur. maddi hiçbir sıkıntımız yok çünkü. eşimin normal bir insan olmadıgını da düşünüyorum. kavgada hakaretler bir yana, dişlerini kırar agzına veririm, boğazdan seni atarım vb gibi sacma sapan tehditler ediyor. iki saat sonra sanki hiçbirsey olmamış gibi espri yapıyor.ben artık bu seviyesizlikten yoruldum ve işin kötü yanı alışıyorum. ailem de kimse kimseye salak bile demezken evliliğim boyunca hele son iki yılda kavgalarda duydugum hakaretlerden çok bıktım.pilot olmadan once cok sık kavgamız yoktu. ne olduysa ondan sonra oldu. bazen sen de kadın mısın? senden arrtık bi kadınlık beklemıyorum cocuk için sabrediyorum diyor. başka bir zaman seni seviyorum dışardakı kadınları saçının teline değişmem diyor. demek istediğim benim için mesele sadece aldatması değil, benim karşılaştıgım bu çirkinlikleri sindire sindire kendim olmaktan çıkıyor olmam. ne prensiplerim kaldı ne eski ben. onun dengesizlikleri beni yordu. öyle bir noktaya getirdi ki yaşadıklarım beni kendime acıyorum. söylenecek çok şey var ama kısaca anlatmaya çalıştım daldan dala konarak. velhasıl çocuk için neyi, ne zamana kadar. nasıl sindirebilmeli insan????

    • Merhaba. Öncelikle, bu kadar önemli bir mesele için psikolojik destek almanız gerektiğini düşünüyorum.
      Eşiniz tarafından sadakatsizlik, aşağılanma, hakaret vb. durumlara maruz kaldığınızı söylüyorsunuz. Öncelikle şunu sorun kendinize: Sahiden tek sebep çocuk mu? Çocuk olmasaydı bırakıp gidebilir miydim?
      Cevabınız “evet” ise, eşinizle durumu net bir şekilde konuşun. Ondan medet umar gibi davranmayın ona. Hakkını arayan biri gibi davranın.
      Çocuğun kimde olacağına eşinizin ailesi değil mahkeme karar verir. Bunu bilerek hareket edin.Muhabbetle.

  26. Panik atak asagilanma duygusu öz güven eksikliği var.ve 28 yaşımdayım bi anneyim esim de kaptan daha önce psikiyatri ilaç tedavisi aldım ama olmadı kendim biraktim

  27. Yusuf bey merhabalar,
    Eşimle yaklaşık 5 yıldır bir ilişkimiz vardı ve yaklaşık 1 senelikte evliyiz benim ailem biraz madd sıkıntılar yaşadı ve ben onlara çektiğim kredileri ödüyordum çalışıp eşim eve katkım olmadığını herseferinde yüzüme vuruyordu ama evin alışverişini herseyimede imkan ayırmaya çalışıyordum daha sonrasında olmadik sebeplerle şiddet basladi ve evde yemek yok ütü yok kahvalti yok diyerek ki bunlari yapan bi insan olarak kendimden şüphe etmeye başlamış duruma geldim ailemle farklı illerde yasiyoruz 1 yıl içinde 4 kez siddete maruz kaldim en son bunu yaptığında evi terkedip isimi birakıp ailemin yanına döndüm biraz düşünüp kafami toparlamak icin kendisi onu o şehirdeki insanlara rezil ettiğimi ailesini üzdüğümü benim tutarsız davranislar sergilediğimi ailemin yanına geldiğim icin buna kızgınlığını her seferinde belirtiyor ailemizdeki olduğu şehirde bir iş buldum ve imkanları cok iyi suan beni eğitime gönderdiler herşeyimi biraktim ve suan isin içinden çıkamıyorum eşime göre ben ailemin yanına gittiysem orda oturucakmısım ama çalışmayada ihtiyacım var ve o yüzden bu işi kabul ettim çevremize karsi onu güçsüz düşürdüğümü ve ne olurda olsun o evde kalıp benim düzeltmem gerektiğini söylüyor ben bunlara maruz kalırken sağlıklı düşünemiyorum her seferinde benim param olmadığını ailemin parasi olmadığını küçücük biseyde beni ezici konuşmalar sarfedip hakaretler ediyor ne yapmalıyım? Bunları yaptıktan sonrada beni cok sevindiğini söyleyip eve dönmemi istediğimi ama o şehirdeki işi biraktıgım içinde ayrıca kendisi ve ailesi kızgınlar ben suan Nasıl davranmaliyim cok garip düşünceler icindeyim

    • Merhaba. Güvenlik, insan onuru, izzeti nefis en önemli insani meselelerdir. Şiddetin olduğu bir evlilik, şiddetin sebebi ne olursa olsun sağlıklı bir evlilik değildir. Yapmanız gereken şey ihtiyaçlarınıza odaklanmak.
      Güven, saygınlık, özgürlük, içinizden geldiği gibi hareket edebilmek, güçlü hissedebilmek vb. ihtiyaçlarınız üzerinde düşünmelisiniz. Şayet evliliğinizde bu ihtiyaçları giderebiliyorsanız o evlilik sağlıklıdır, gideremiyorsanız o evlilik sağlıksızdır.
      Sağlıksız evliliği sürdürme kararı kişiseldir. Hiçbir uzman size boşan ya da boşanma deme şansına sahip değildir. Muhabbetle.

  28. Merhaba..ben aslında sorunumun ne oldugunu bilmiyorum.ama bana ne olduysa yaklaşık 1buçuk sene önce doğum yaptıgımda oldu.doğumdan önce ve sonra diye kendimi hep kıyaslar oldum.eskisi gibi ne yapsam hissedemiyorum kendimi.psikolojik olarak hep bi kaygı üzüntü caresizlik ve garip duygular içerisindeyim.sürekli araştiriyorum sorunumun panik atak mı doğum sendromu mu depresyon mu kaygı bozukluğumu oldugunu kendim çözmeye çalişıyorum.bellki de birşeyim yok da ben mi bu kadar takıyorum ? ne yapmamı önerirsiniz?

    • Merhaba.
      1- Dediklerinizin hepsi olabilir: Doğum sonrası depresyon, kaygı bozukluğunu tetiklenmesi vb.
      2- Durumu netleştirmek için bir uzman değerlendirmesi gerekebilir.
      3- Bir uzmanla görüşmenizi öneririm.

  29. Meraba hocam benım sıkıntım 4 yasındakı oglumla ılgılı cok agrasıf laf dınletemıyorum ne anlattıysam nasıl anlattıysam onunla saglıklı bı ıletısım kuramıyoruz ne ben ne babası kuzenlerıyle ve dıger cocuklarla bı turlu uyum ıcınde oynamıyor sureklı doverek bagırarak hıc bısey yapamazsa aglıyarak halletmeye calısıyo ısını bagırmak yada doverek bısyler ogretme taraftarı degılım ama sınırları cok zorluyo konusarak yaptıklarının dogru olmadıgını anlatıyoruz o an evet kotu bısey dıyo ama sanıye gecmıyokı tekrar aynı huysuzlukları yapıyo artık ortak bı alana bıle cıkmak ıstemıyorum cunku oglum herkezı dovup vurdugu ıcın huzursuz oluyorum ne yapmalıyım nasıl konusmalıyımda onu bu davranıslarını duzeltmelıyım bılmıyorum durumum yok destek alamıyorum yakınlarımında cocugumu dıslayarak yada onun bu durumunu yadırgayarak davranmaları benı cok uzuyo bı anne olarak artık bu uzucu davranısları kaldıramıyorum yardımcı olursanız sevinirim

    • Merhaba.
      1- Öfke sorunu pek çok şeye işaret edebilir: otizm, zihinsel engellilik, aşır engellenme, aşırı şımartılma vb.
      2- Çocuğunuza sağlıklı sınırlar koymayı ihmal etmiş olabilirsiniz gibi geliyor bana.
      3- Anne ve babasının tutarlı kurallarına çocuğun ihtiyacı var.
      4- Ağlayarak veya bağırıp çağırarak işini halledemeyeceğini ona öğretmeniz gerekir.
      5- Bu dediklerimi kendi başınıza becermekte zorlanırsanız çocuklarla çalışan bir psikologtan yardım alın.
      Muuhabbetle kalın.

  30. Merhaba, günlük yaşantımda yaptığım rutin işler o kadar sıkıcı olmaya başladı ki hiç bir şey yapasım gelmiyor. Evden dışarı çıkmak istemiyorum, insanların hepsini koyun sürüsü olarak görüyorum ve çoğu zaman farkında olmadan onlara kırıcı sözler söylüyorum. Kendim için ise onlardan farklı ve zeki olduğumu bu yüzden beni anlamadıklarını düşünüyorum. Sürekli ortada hiçbir şey yokken acı çekiyorum ve dünyaya sadece bana özel bir amaç için gönderildiğimi düşünüyorum. Bu amaca örnek verecek olursam; daha önce bilinmeyen bir hastalığa ilk defa benim üzerimde tanı konulacak ve tekrar benim üzerimde ilacı bulunacak. Işıklı ortamlardan nefret ediyorum, karanlık bir odada tek başıma oturmak çok huzur verici ve aynı zamanda karanlıktan çok korkuyorum. Arkadaşlarımı bilerek kendimden uzaklaştırmaya çalışıyorum. Her şeyim yarım… Sesim güzel ama şarkı söyleme konusunda yarımım, çizim yeteneğim güzel ama ilerletemiyorum, dil öğreniyordum fakat o da yarım kaldı. Bunlar gibi daha birçok yarım işlerim var. Henüz 17 yaşındayım seneye üniversiteye başlayacağım ve üniversite sınavına hazırlanıyorum. Özel yetenek sınavlarına katılmam gerekiyor fakat bir sene evde kalıp kendimi dünyadan soyutlamak istiyorum. Kesin bir tanı koyamasanız bile ne durumda olduğumu açıklar mısınız? Çok teşekkürler…

  31. Yasım 23 6 senelik evliyim 2 kızım var ve aldatıldıgımı öğrendim ne yapayım bilmiyorum ben eşimi de çocuklarımı da çok seviyorum affettim onu Bi kere oldu dedi ama içim içimi yiyor kurtulamıyorum düşündükçe deliriyorum

  32. Merhaba Yusuf bey.22 yaşındayım ve bir yıllık ilişkim var.ilk kez biriyle çıktım.erkek arkadaşım o yüzden bana çok değer veriyor. ama sürekli kafasında bişeyler kuruyor, onu aldatabileceğimi düşünüyor, bazı davranışlarımı çok farklı algılayor ve sonunda kavga ediyoruz.üstüne gidip dahada gerilmesin diye msj vs atmıyorum.o zamanda umursamazsın diyor.ne yapmam gerektiği konusunda bana yardımcı olursanız çok sevinirim. şimdiden teşekkürler

    • Merhaba. Ondan ayrılmanızı tavsiye ederim. Çünkü şimdiden sorunlarla uğraşmaya başladınız. Sağlıklı ilişki bize iyi hissettirir, bizi sürekli mutsuz eden bir ilişki sağlıklı değildir. Muhabbetle

      • Kendimi ayrılığa hazır hissetmiyorum. sürekli moralim bozuk olduğu için hiç bişey yapamıyorum.Bunu nasıl atlatabilirim?

  33. Merhaba. Ortada kokan bir çöp varsa onunla yüzleşmek gerekir. “Ben çöplük içinde yaşamak ama ondan etkilenmemek istiyorum, hatta ondan memnun olmak istiyorum.” diyorsanız, ben bu durum için bir cevaba sahip değilim.

  34. Iyi aksamlar . Benim sikintim stres ve depresyon. Ona bagli mi bilmiyorum isteksizlik ve sertlesme bozuklugu vardi. Martda pskiyatriye gittim sorunumu anllattim tek desyrel 1ooluk bir kutu verdi kullandim ilk on gun gece yarim ve sonra tan olarak.Faydasini gordummu cozemedim stres sorunu cozmus olabilir ama diger sikintim devam edio die gecen hafta gittim doktora bu sefer uc kutu aynisindan verdi ve gundelik dozaji attirdi. Sizce dogru bir tedavimi goruyorum.

    • Merhaba. Sizin “sertleşme sorunu” diye tanımladığınız durumun etraflıca değerlendirilmesi gerekir. “Hangi durumlarda, kiminle ilişkinizde, ne zamandan beri vb.” soru kalıplarıyla yaşantınızın incelenmesi gerekir. Doktorunuzun ilaç müdahalesi neye dönük bilmiyorum: Depresyon mu, sertleşme bozukluğu mu? Bana sorarsanız, durumu netleştirmek için bir psikolojik yardım profesyoneliyle görüşün. Muhabbetle.

  35. fgökhan poyrak

    Merhaba Kendi Benliğini Kabullenmiş Aktif Gayım… Hiç İlgilimi Çekmiyor Hem Arkaşlık OLsun Hem Sexte….Crossdresserler Daha Çok ilgimi Çekiyor Her Konuda Arkadaşlık Muhabbet Sex vsss…+18 video İzlerken dahi Bayan Pornolarında Neredeyse Penisim Zorla Kalkıyor Ama Crossdresser filmlerinde sorun Yok…İçimde Anlatamadım Duygular Var…Sizce Bu kadar Kadınalrdan SOgumuş olmam zevk Almamam Normal Bir Şeymi???? Bu durumdan Kurtulmak İçin Kız Arkadaşalarım Oldu Vsss Kurtulamadım Cinsel Hazzım İstegim Geldiginde escort Baynlara Gidiyorum İlşkiye Giremiyrom Zevk Haz Alamıyorum….Ve Hayatımda Bir Bayanla Evlenmeyi Düşünmüyorum….Bir Crossdresser Arkdaşla Yaşamayı Düşünüyorum…..Bu Duygular Sıra Dışımı Normalmı Olmamasımı gerekiyor…Bir Psikologa Gitmelimiyim…

    • Eşcinsellik tartışmalı bir konu. Yaşadıklarınız bazı toplumlara göre çok sıra dışı bazılarına göre ise çok sıradan. Kendi benliğinizi kabullenmiş iseniz neden bu sorgulamayı yapıyorsunuz? Bence kendinize bunu sorabilirsiniz. Muhabbetle.

  36. Merhaba benim sorunum kendime olan güvensizliğim insanlar hatta ailem benim yaptığım şeyleri küçük görüyomuş gibi hissediyorum. Bu sebeple çoğu insanla konuşurken rahat değilim aslında rahat olmayı güzel sohbetler etmeyi çok fazla istiyoru ama bunu çok az insanla yapabiliyorum. Yaşadığım en ufak sorunu kafaya takıyorum şuan 23 yaşındayım yaklaşık 3 senedir bu sorunu yaşıyorum ve çom yıprandım. Konuşurken kızarıyorum kızardıkça kendime olan güvenim dahada yerlere düşüyo ne yapacağımı nereden başalayacağımı inanın bilmiyorum yardımlarınızı rica ediyorum

  37. Merhaba. Özel bir konu hakkında görüş almak istiyorum. Erkek arkadaşımın 10 yaşındaki kız kardeşi bizim uygunsuz bir anımıza şahit oldu. Sonrasında herhangi bir şekilde bu konuyu açmadı, hiç yaşanmamış gibi davranıyor fakat biz çok utanıyoruz. Özellikle erkek arkadaşım vicdan azabı çekiyor. Bu konuyu kardeşine açmalı mıyız yoksa üstünü mü örtmeliyiz karar veremiyoruz. Bunun altından nasıl kalkacağız? Yardımcı olursanız çok sevinirim…

    • Merhaba. Bence siz konuşabilirsiniz. Abisi ile bu tür meseleleri konuşması daha zor olabilir. Ama bir kadınla daha kolay olabilir. Sizin utancınızla ilgili bir şey diyemem. Çünkü utanç da insani ve normal bir duygu. Gerektiğinde utanabilmeliyiz. Meseleyi felaketleştirmemenizde fayda var. Çocukta tuhaflıklar fark ederseniz bir çocuk psikoloğuna götürebilirsiniz. Muhabbetle.

  38. merhaba çok yakın bir zamanda dedemi kaybettim ve kendimde sağlıkçı olduğum için olayın içindeydim. o zamandan beri acımı içimde biriktirip tek başımayken patlıyorum, eskisi gibi değilim çevremdekiler de bunun farkında geceleri uyuyamıyorum , derslerim düştü çalışasım yok, geleceğimden beklentim yok, sanki her şey boş gibi, zaman daha hızlı geçiyo bütün günüm boş boş bitiyo ve ben hiçbir şey yapmıyorum. eskiden yaptıklarımı artık yapasım gelmiyor. sürekli içimde bir sıkıntı ve ağlama hissi var ama ağlayamıyorum bile. ölecekmişim gibi hissediyorum. öyle bi his ki bu sanki tam beklemediğim bi anda ölücekmişim gibi ve bu beni endişelendiriyo. hatta bazen hayatın bu sürprizini beklemektense kendimi öldüresim bile geliyor ancak yapamıyorum ve bu beni daha da çok öldürüyor.
    bana yardımcı olabilir misiniz? teşekkür ederim şimdiden.

  39. Merhaba hocam ben 4 yıllık evliyim eşimin sinir hastası yani pskolejisi bozuk bana hakaret ve şiddet uyguluyo çok mutsuzum çocuğun var ne yapmalıyım yardım edin lütfen

    • Merhaba. Ne elde etmek için ne yapmanız gerektiğini soruyorsunuz?
      Şayet herhangi bir şiddetle karşı karşıya iseniz, ilk yapmanız gereken şey bunu engellemektir. Engellemenin yöntemleri değişebilir:
      – Eşinizi uyarabilirsiniz
      – Onu mahkemeye verebilirsiniz.
      – Bıçağı gırtlağına dayayabilirsiniz vb. Muhabbetle.

  40. Hocam merhaba,

    Bende toplum icinde konusamama , toplum icinde yemek yiyememe,tanimadigim biriyle konusamama (telefon veya yuzyuze) konusurken karsidakinin gozlerinin icine bakamama gibi baslica sorunlarim var

    Karsi cinsle konusurken asiri heyecanlanma ve buna bagli olarak kulakta basliyan kizarma ve agri akabinde tum suratim kizariyor terleme basliyor.

    Arastirsim biraz sosyal fobi diye geciyormus sanirim tedaviside mumkun olabiliyormus

    Utangac bir yapim var bu kizarma olayida hep vardi ama artik sosyal yasantimda olumsuz durumlara yol acmaya basladi arastirma yaparken sitenize denk geldim eger tedavisi bir sekilde mumkunse diye cekinerek – suphelerim olsada bir uzmana danisarak ilk adimi atayim dedim

    Tedavi mumkunmudur nasil bir yol izlemem lazim acaba ?

    Tesekkurler.

    • merhaba. sosyal fobi hakkında daha ayrıntılı bilgi için şu linke tıklayabilirsiniz. tedavisi için ise, psikoterapi desteği alabilirsiniz. muhabbetle.

  41. Universite ogrencisiyim 20 yaşındayım. Yaklasik 13 yaşından beri saclarimla oynuyorum. Bu yavas yavas ilerledi. Şu anda saçlarımı kopariyorum ve arada beyaz dipleri de malesef yutuyorum. Bu saç yolma meselesi ozellikle sinav donemlerimde yaptığım bir sey. Gergin ve stresli olduğumda hemen elim sacima gidiyor. Başka bir yerdeki kılları yolmuyorum. Kafamin bazi yerlerinde ufak seyrelmeler var. Sinav donemlerinde dediğim gibi cok fazla saç yoluyorum. Zaten genel olarak da stresli yaşayan biriyim. Cok onemli meseleler olmasa da dikkat edip özen gostermeye çalışıyorum bu da strese yol aciyor galiba. Acaba ilk etapta bana ne onerirsiniz bu hastaliktan kurtulmak icin? Ilk etapta neler yapabilirim kendimce? Kendimi sac yolmaktan nasil uzak tutabilirim. Nasil bir yardim almami onerirsiniz. Yardimci olursaniz cok mutlu olurum.

    • Merhaba.
      Saç yolma, sizin de söylediğiniz gibi stresle başa çıkma yöntemlerinizden biri gibi görünüyor. Yapabileceğiniz şeylerden biri, stres yönetimi için daha sağlıklı yollar keşfetmek olacaktır. Bunun için stres odaklı kitaplar okuyabilirsiniz.
      Durumu daha ayrıntılı anlamak ve değişim olasılığınız artırmak içinse psikoterapi desteği almanızı tavsiye ederim.

  42. merhabalar uzun suredır dusundugum destek ıcın yazıyorum sıze 7 yıllık evlıyım 16 yasında yaptıgım evlılık aıleden kacmak ısterken tanımadıgım bırıyle gercekelstırdım aslında baslarda mutlu oldugumu sandıgım ama olmadıgım evlılıgıme 4 yasındakı kızımla berbaer devam etmek zorunda kaldım esım hıc sadık bırısı degıl hep bırılerle konusmarını yakalardı mama hepsını uuturdum en sonkı uzun suren bı ılışkisi olmus ve bana ayrılmak ıstedıgını soyledı hatta o gece tlf kurcalarken ben tum konusmaları okudum sorunca bunu soyledı ızın vermedım ustelık konustugu kız evlı oldugunu bılmedıgı ıcın ona mesaj yazdım kız kızıp engelledı sonra esım cok ulasmaya calıstı ama o hep engelle karsılastı gıtmek ıstedı engel oldum ama hersey daha kotu oldu o unutmak ıcın zaman dedı bende unutmaya calıstım ama okuduklarım hıc cıkmadı aklımdan cunku aynı sevgıyı bana hıc gostermemıstı belkıde ondan calısmaz oldu devamlı bankalardan kredıler aldı ve suan cok zor duruma gırdı artık dayanamaz hale geldim ailesını cok aradım ama bana ınanmadılar kendı aılem ıse kacarak evlendıgım ıcın pekde destekcı olmadılar bana seslenme sus duzelır dedıler kımsem olmadıgın cıkamıyorumda evde hep hyal kurmya basladım cok uyuyorum harıka ruyalar goruyom yemek yapmak bıle ıcımden gelmezken bırılerı yanımdaymıs gıbı canlandııyorum ve tekken bu hayallerın ıcın cok mutluyum artık delırmek uzere gıbıyım bazen bı doktora gıdıp benı kapatmasını hata yanlıs olursam kımsesız uzen olmaz sdece benım dusuncelerım oldugunu dusununce cook mantıklı gelıyor bana danzmaklık ıcın cok aradım ama ucretsız bı terapi yok ucretını karsılıcak benımde maddı durumum yok arastırırken bu sıteye denk geldım ve cevap verdıgınızı gordum banada yardımcı olabılır mısınız ???

    • merhaba.
      tam olarak nasıl bir yardım istiyorsunuz?

      • mrb yusuf bey ben 21 yaşındayımbi sevgilim var ona hediye göndermek için pttye gittim abimede yalan söyledim başka yere gideceğğimi söyledim ama gördü beni paniklleyip yalan söyllediim teyzeme paket gelmiş onu almaya çıktım dedim ve yalan git gide büyüdü içinden çıkamaz oldum abim teyzem hakkında yanlış düşünüyor yalan söylememmdenn dolayı diğer yandan dayıma gerççeği söyledim şuan oda benden nefret eder duruma gelmiş. tek yol abime gerçeği anlatmak ama anlatırsam tekrar yalanım ortaya çıkar hayatım kayar. bir taraftan hayatım, diğer taraftan dayımla teyzemin bana olan güveni yok oluyor çok çaresizim ne yapmam gerek llütfen yardımmcı olun derslerime odaklanamıyorum 🙁

  43. Kolay gelsin yusuf bey. Vajinismus tedavisi için ücretsiz tedavi yapıyor musunuz?

  44. e-postadan göndermiş olduğum mesajıma bakarsanız çok memnun olurum. saygılarımla

  45. Merhaba doktor bey ben 14 yıllık evliyim hastalık derecesinde kıskanç bir insanım eşiöi herşeyden kıskanıyorum kendisi çok dürüst bir insan dur ama ben yapmadığı şeyleri ona yaptın diyerek onu hep kötülüyordum. Mesela yolda gezsek sen buna baktın sapıksın gibi aklınıza gelebilecek her şeyi söyledim. Kendi Facebook olduğu halde devamlı onun facesindeyim.taki ben mayıs ayın 5 inde İstanbul’a gittim. 3 kalıp döndüm geldiğimde gene telefonunu karıştırdım bir numara aramış fakat Cvp vermediler travesti numarasıydı faceden aldığını söylüyor numarayı.buluşma olmadı bundan eminim. Perşemve aradı cuma ben döndüm cuma sabahı eşim bana msh attı nerdesin sabahın 6 sonda artık gel diye bu bir pişmanlık olabilirmi. Kaç gündür uyku yemek yiyemez oldum ne olur yardım edin eşim kesinlikle böyle şeyler yapmayan biriydi. Arkadaşlarım onu benim o hale getirdiğimi söylüyor çok sıkıştırmışım. Affetmelimiyim trabesti olduğunu anlamadığını söylüyor 3 çocuğum var yardım lütfen

  46. Merhaba. Eşimle bir problem olduğu zaman konuşarak çözmek istiyorum derdimi anlatıyorum ama o sadece iki cümle söyleyip ortaya büyük bir problem atıp susuyor. Yani şöyle yani böyle mi diyorum anlamak için. Kırıcı bi şey bile olsa açıklamıyor evet diyor sırf susayım diye. Konuşmak erkekler için zor bir şey mi yoksa benim eşime özel mi. Ne yapmalıyım canımı sıkan konuşmadığı zamanlarda. Hiç bi zaman konuşmak çözmek istemiyor. Üzerini örtüyor bi süre sonra gelip sarilip öpmek istiyor.

    • Merhabalar. Erkekler yapı itibari ile kadınlardan daha az konuşmaya meyillidir. Yapılan araştırmalarda kadınların ve erkeklerin günlük konuşuğu kelime sayısı arasında büyük bir fark var. Konuşmak çözmek istememesinin asıl nedenlerinden biri yüksek ihtimalle o konuyu bir sorun olarak görmüyor olmasıdır. Fakat bu sorunlar küçük bir empati çalışmasıyla düzeltilebilir. Bu bir sorun değil mi sence? Geleceğimizi sence etkilemeyecek mi? gibi sorularla onu konuşmaya dahil etmek sizi ona bir adım daha yaklaşacağınızdan emin olabilirsiniz.

  47. ben hic iyi degilim.akrabadan birine benzetildim benden küçük sinir oldum ben bu hayatta tekim insanlar birinin etkilenip etkilenmeyeciğini bilmeden niye bunu yapıyolar nefret ediyorum zaten takıntı hastasıyım gözlerimizi inceliyorum aynımı değilmi diye birine benzetilmekten nefret ediyorum kim olursa olsun sanki benim hayatım değilmiş gibi iki haftadır düzelemiyorum

  48. yusuf bey benim 13 yaşinda ergenligini tamamlamak üzere olan bir oğlüm var(fiziksel😊)insanlarla konuşurken zorluk yaşıyor.yaşutlarıda dahil.utangaç tavirları var.sinirli.geri adim atmayan.yalnışlarinı kabul etmiyor gozümüzun icıne bakarak hayır ben yapmadım diyebiliyor israrlı bir şekilde.sokağa çikmıyor.nerdeyse hiç sokağa çikmadan büyüdu.istemiyor.bu durum yaklaşık 4 yaşlarından itibaren böyle.dediğim dedik.istemediği şeyide asla yapmıyor.bilgisayardan ayrılamıyor.kural tanımiyor…….
    dahada yazabilirim.sizden ricam ne yapabiliriz.yol gösterirseniz sevinirim.mutlu olmadığinı düşünüyor ve üzülüyorum😢benden kaynaklanan sorunlarinda olabilirliğinin farkindayım.
    önerilerinize ihtiyacımız var.teşekkürler.saygı ve sevgilerimle

    • Merhaba Sibel hanım. İnsanlarla konuşurken zorluk yaşamasının sebebi mi fiziksel? Tam olarak ifade etmemişsiniz. eğer öyle ise diğer insanlardan kendini aşağı görme oğlunuzun tüm hareketlerini neredeyse açıklıyor.Anne çocuğun ilk sosyal benliğinin oluşmaya başladığı yerdir. sizin oğlunuza karşı bugüne kadar sergilediğiniz rahat ve çocuk merkezli tavır onu şuanki bulunduğu konuma getirmiş olabilir. Çocuğunuzla daha farklı mekanlarda vakit geçirin. Ailecek balık tutmak yada daha önce gitmediğiniz bir şehirde beraber gezmek gibi. Böylece çocukta eksik kalmış olan evebeyne olan güven duygusu tazelenecek ve daha olumlu sonuçlar alacaksınız.

  49. Merhabalar yusuf bey benim sorunum sanirsam size biraz farkli gelec kiz arkadasim sevmedigi bir insanla aile baskilari sonucunda evlenmek zorunda kaldi ve ben dugunune kadar gittim kendisi cagirdi cunki suan evli ve halen gorusuyoruz kendisi ayrilacagini beni unutmadigini soyluyor ona her zaman inanip guvendim bende onu cok seviyorum hemen her gun gorusuyoruz yanliz benim sorunum cok farkli o evlendigi gunden itibaren ben geceleri uyuyamaz oldum her an her saniye aklima geliyor gizlerimi gunde bir saat ya kapatiyorum yada kapatamiyorum onu cok seviyorum bu bosanma sureci hep aklima takilio icimde hep ya onu kaybedersem korkusu var kendime zarar vermeye basladim cevremdeki insanlara bir sey anlatamiyorum bu durumla ilgili saglik problemlerimde ortaya cikti ama kendimden vazgecip suan sadece onun hayatiyla ilgilenmeye basladim lutfen bana yardimci olun ne yapmaliyim nasil davranmaliyim onu kaybedersem kendimide kaybedecegimi biliorum oda bunun farkinda

    • Merhabalar Ali Bey. Yaşadığınız olay gerçekten kaldırılması AĞIR bir yük. Etrafınızdaki kimseye anlatamamak sizi daha da bunaltmış. Yakın bir arkadaşınızla bu olayı paylaşırsanız emin olun ki yükünüz daha da HAFİFLEYECEK ve geri kalan herşey yavaş yavaş yoluna girmeye başlayacaktır..

  50. Yusuf bey iyi günler. Yaklaşık 2-3 senedir depresif bir ruh halim var. Geçmişte yaşadığım şeyleri unutamıyorum ve şema terapi kitabı elime geçince bu olayları tekrardan hatırladım. Kısaca bilgi vermek gerekirse cinsel istismar ile ilgili. O kitapta geçmişte yaşadıklarımı gözümde canlandırmamı söylüyordu ve ben bunu yapınca çok etkilendim. Yeniden yaşamış gibi. Yaklaşık bir aydır bunu atlatamadım ve çözemediğim içinde kendimi çok kötü hissediyorum. Birine yani psikoloğa anlatmam gerek ancak çok çekiniyorum ve tanımadığım bir insana bunları açmak zor geliyor. Sizce psikoloğa gitsem benim için iyi mi olur yoksa yine yüzleştiğim için travmamı yaşarım? Aslında mail üzerinden sorularımı cevaplarsanız çok mutlu olurum. Şimdiden teşekkürler.

  51. ali kızıldemir

    ben lise son sınıf öğrencisiyim. ağustos 2012 de babamı kaybettim annem ve benden küçük kızkardeşimle yaşıyorum. babamı kaybettiğimiz günden beri hemen hemen her gece ağlıyorum annemden gizlemeye çalışıyorum. her hangi bi olay olsa ya da ona benzer bişey olsa ve annemi ilgilendiren onu üzen durumlarda çok acı çekiyorum kendimden nefret ediyorum böyle olduğunda yetersiz görüyorum kendimi ne yapacağımı hiç bilmiyorum bana bi akıl verin lütfen .

    • Merhaba Ali. Sana ait büyük bir miras kalmış babandan. Bu ne biliyor musun? AİLEN. yetersiz hissediyor olabilirsin kendini. Eve para getirmiyor olabilirsin. Ama emin ol sen olmasaydın annen çok daha fazla zorlanırdı.Kız kardeşinin bir abisi olmasa emin ol çok zorlanırdı. Ama sen varsın. O yüzden güçlü ol ve ailenin yanında olduğunu onlara hissettir.

  52. Merhaba ben bagimli bir kisilik oldugumu dusunuyorum yani bagimliligim sevdigim insanlara karsi onlardan uzak kalamiyorum tek basima kaldigimda cildiricak gibi oluyorum garip sesler sanki benden baska biri daha varmis gibi hissetmeler.. ayrica insanlara soylemem gerekenleri soyleyemiyorum korkup cekiniyorum bana kizilmasindan ortamn gerilmesinden.. bunlari size anlattm sorum su.. ben ilac kullanmak istemiyorum psikolojik destek alicam daha once de aldm ama fazla etkili olmuyor ilac tedavisi etkili olabilir mi

  53. Merhaba hocam ben 20 yaşında üniversite öğrencisiyim lise ve ortaokul yıllarımda ailemle hep sorun yaşadım özellikle annemle lisede büyük ve çok sık tartışmalarım oldu. çoğu gece ağladım ve annem ettiği hakaretlerden söylediği sözlerden dolayı vicdan azabı çekip gece uyumadan önce sarılırdı bana ama ben gece boyu ağlardım hiç içimden gelerek sevgi dolu sarılamıyorum bu nedenle anneme babam da pek sevgi göstermezdi zaten bize geriye dönüp Baktığımda hep beni bir şeylere zorlayan, insanlar ne der düşüncesiyle büyüten anne baba olarak hatırlıyorum onları. diş hekimliği okuyorum derslerim çok yoğun diye pek gezip dolaşamıyorum insanlarla. şu an bana en büyük destek beni en çok seven. Ve değer veren erkek arkadaşım ilk Zamanlar seviyodum ama şu an pek bir şey hissetmiyorum çünkü onu tanıdıkça evlenince Mutlu olamayacağımızı düşündüm maddi ve ailesel açıdan ayrılmak istedim bir kaç kez bırakmadı beni hayatımdaki herkesten daha çok seviyo ve değer veriyo. Şu an ayrılmak istiyorum onun finallerinin bitmesini bekledim etkilenmesin diye sizce ne yapmalıyım

    • merhaba. onula bir gelecek göremiyorsanız ayrılmayı düşünebilirsiniz. sağlıklı bir karar vermek için psikolojik destek alabilirsiniz.

  54. Merhaba öncelikle şundan 1 yıl evvel yapmamam gereken birşey yaptım ablamın mesajl okudum ve öğrenmemek gereken bişey ögrendim . Bunun sonucunda şimdi bana eşi düşman oldu . Aynı zamanda öğretmenim . Bana çok iyi davranıyordu . Ama bildiğşm şeui birine söylememden korktuğu için bana iki yüzlülük yapıo ailemin başka bir üyesine benimle alakalı yalan yanlış şeyler söyleyip kışkırtıyor. Ama yüzüme de gülüyor. Arkamdan konuşuyor. Çok daraldım ne yapmalıyım .

    • merhaba. onunla yüzleşebilir ve bu durumu konuşabilirsiniz. gerekirse pazarlık edebilir, gerekirse onu tehdit edebilirsiniz.

  55. Merhaba,bu sene istediğim üniversite için puanım yetmedi ve mezuna kaldım. 1 sene daha hazırlanacağım fakat bir gün psikolojik olarak kendimi hazır hissediyorsam,ertesi günü yapamayacagımı başarısız olacağımı dusunuyorum. İnsanların yapamadigim için 1 sene daha hazirlandigimi dusunmeleri beni geriyor. Bu durumu nasıl aşabilirim? Tekrardan hazırlanmaya basladigimda psikolojik destek almalı miyim?

  56. Merhaba, öncelikle size çok teşekkür ederim herkese yardım etmeye çalışıyorsunuz. Ben kendimi çok kötü hissediyorum bazen ölmeyi bir kurtuluş olarak düşünüyorum bu dünya çok büyük çok sahtekar insanlar var ve ben hep kaybediyorum insanlar çok acımasız, bencil karşısındakini kimse düşünmüyor artık yoruldum alın teri ile birşeyler yapılamıyor bu dünyada inancımı kaybetmek üzeriyim bana yardım edin lütfen kimseden para istemiyorum kimseden iş yada birşey istemiyorum sadece benimle konuşacak birine ihtiyacım var. 0536 487 5653

    • merhaba. beklediğiniz şekilde (sizinle telefonla arayıp konuşmayı kast ediyorum) bir hizmetim yok ne yazık ki.

  57. Merhaba benim internetten aratirdigm kdariylaOKB hastalihi var.vr bu kesin tanidir.cok uzun zamandir var.hem cinsellik hem bir seyi yaparken milleti takma takintisi basini aldi gidiyo.hayatim mahvoldu resmn ne yapmaliyim

  58. Merhaba.
    Ben yaklasik 2 3 senedir haftada en fazla bir yada iki gun olmak uzere ani bir enerji kaygi hicbirsey yapmak istememe kimseyle konusmama ve konusurken ozguven dusuklugu yasiyorum.ve buna ek olarak normalde gulec bir insanimdir fakat bu bir iki gun ne gulmek nede muhabbet etmek geliyor icimden.bunun bir cozumu varmidir artik rutin bi hale gelmesi iyice yoruyor beni

    • merhaba. çözümden önce durumun ne anlama geldiğinin netleşmesi gerekir. depresyon, kaygı bozukluğu vb. tespit edilip ona göre destek görmeniz gerekir. bunun için bir psikiyatristle görüşebilirsiniz.

  59. Merhaba ben18 yasindayim. cocuklugumdan beri bazi fiziksel ozelliklerimle dalga gecilen,bugune kadarki guvendigim arkadaslarimin hepsinden kazik yiyen ve bunlari icine gomen,yapilan dolaplari gormezden gelerek ortami germemeye calisan biriyim.herkesten kotuluk goruyorum.ben artik kendime guvenebilvegim arkadaslari istoyorum.arkadaslik iliskilefimi nasil kurabilirim basil ayirt edebilirim insanlarin iyisimi kotusunu

    • merhaba. bunun için psikoterapi desteği alabilirsin zeynep. soru cevapla yol alma ihtimalin yüksek değil.

  60. Merhaba… 6 ay önce boşandım. Evliliğim 2 yıl sürdü. Boşanmadan 3 ay önce eşimle yardım almaya başladık. Tabi bu benim yoğun ısrarımla oldu…Psikiyatrist, eşime kendisinde cinsel isteksizlik olduğunu söyledi ama eşim kabul etmedi. Psikiyatrist eşim için : “o seni sevmiyo, sevmeyi bilmiyo, o hayatında bi kadın istemiyo, annesine bağımlı, o başlıbaşına patolojik bi vaka”dedi ve boşanmam gerektiğini söyledi. Bu görüşmeden 3 ay sonra boşanma kararı aldım ve ayrıldık. Şimdiyse onu özlüyorum, sanki herşey benim kabahatimmiş gibi hissediyorum ve kendimi suçluyorum. Bi daha kimseyi sevemicem ve güvenemicem, böyle hissediyorum. Onu hiç unutamicam sanırım. Çok canım yanıyo, ne yapmalıyım…

  61. Merhaba Hocam,bende obsesif bozukluğu var. Aşırı derecede. Bunu nasıl gidere bilirim? Birde bende ve kardeşimde
    Misophonia da var. Bu irsi ola bilirmi? Lutfen bize yardim edin ne yapa biliriz…. Tesekkur ederiz!

  62. 19 yasimdayim
    ailem bana ne yaparsam yapayim guvenmiyolar. bu yasima kadar hic bir arkadasimda kalmama izin vermediler nereye gitserm surekli arayarak rahatsiz ediyolar. onlari hic mutlu edemiyorum. onlarin mutlulugu icin elimden geleni yapiyorum ama asla mutlu olmuyolar. verdikleri sozleri tutmuyolar hatta lafi cevirip sanki oyle dememis gibi cevap veriyolar. artik o kadar sikildim ki size anlatamam. olmek istiyorum. kesinlikle iletisim kuramiyoruz konusamiyoruz. annem de babamda egitimci insanlar. babam ogretmen annem kres isletmecisi. neden boyle oluyo anlayamiyorum. artik evden gitmeyi bile dusunuyorum

    • merhaba sevde. bir psikolojik destek almanı tavsiye ederim. bu şekilde onlarla nasıl başa çıkabileceğini öğrenebilirsin.

  63. Cok buyuk sorunlarim var bana gore. Nisanliyim ve biz nisanlimin annesi, nisanlim ve ben beraber yasadik 1 bucuk sene. Annesi cok sinirli ve ici nefretle dolu bir insan hep bep herkezi kucumsuyor ve bana etmedigini birakmadi. Iftiralar atti, oldurmeye kalkti, kalbimi cok kez kirdi. Dugunumuzu bozdu. Aileme bile iftira atti. Kavga ettik ve ben evime dondum. Nisanlim ben senden vazgecmeyecegim dedi ilk once ama simdi cok soguk davraniyor ve hatta 2 haftadir ne yaziyor ne ariyor. Eminim annesi ona hep baski yapiyor beni birakmasi icin. Uzuntuden hastalanmaya basladim artik cunku onu cok seviyorum o da seviyordu ama ne oldu anlayamiyorum cok degisti. Ayrilmak istemiyorum onun beni cok sevmesini, benden baska kimseyi gormemesini, bana cok baglanmasini ve benden baska kimse onu ilgilendirmesin istiyorum, beni uzdugu icin pisman olsun ve ozur dilesin. Mutlu olalim, aile olalim istiyorum. Depresyondayim ve ayrilmaktan korkuyorum.

    • merhaba. sevilmek bir ihtiyaç olabilir ama, kimden sevgi beklediğimiz de çok önemli bir meseledir. bu yüzden, beklentilerinizi karşılayamayacak bir adamdan ayrılmanızı tavsiye ederim.

  64. mrb benim sorunum var yardım edermisiniz

  65. merhaba yusuf bey. ben birkaç yıldır bayanlarla iletişim kurarken göz temasından kaçındığımı farkettim. göz teması direk kurmak yerine genel ve fulu bir bakışla konuştuğumu anladım. bu da iletişim kurduğum bayanlarda vucudunun farklı bölümlerine bakıyormuşum hissi uyandırdığını ve kıyafetlerine çekidüzen verdiklerini farkettim. ve bu iletişim durumum kısır döngüye dönüşür hale geldi. hem karşımdaki insanların hem de benim rahatsız olduğum bu durumu sebebi ne olabilir ve bu sıkıntıyı nasıl aşabilirim

  66. Sayın hocam,benim babam her hangi bir ufak konuşmada öfke kontrolü yapamayıp hemen yüksek sesle hararetli konuşmalara,bağırmalara kalkışıyor.Kendisi ile ilgili bir şey söylediğimizde bir öneride bulunduğumuzda,yanlış yaptığını söylediğimizde kabullenmeyip “şimdi bana şunları kırdıracaksınız,bunları attıracaksınız” diyor.Onunla düzgün iletişime geçemiyoruz.Kendi fikirlerini herkese kabul ettirmeye çalışıyor,şart koşuyor.Karşıdaki insanın fikirlerine saygı duymuyor.Mesela düğün davetiyesi geliyor,biz bu düğüne gelemeyeceğiz deyince geleceksiniz deyip şart koşuyor.Alışveriş yaparken bizim söylediklerimiz değil de aksine bize hiç lazım olmayan şeyleri getiriyor.Niye bizim dediğimizi almadın deyince “bu vardı bunu aldım deyip geçiyor” Israrla bu markayı istemedikçe,aksine o markayı getiriyor.Bu konuda bizim yardımcı olabilir misiniz? Buna karşı nasıl davranmalıyız,kendisinin ne yapması gerekiyor?

    • merhaba. siz ona sınır koymayı öğrenmelisiniz. kendi hakkınızı aramayı ve savunmayı öğrenmelisiniz. onun da ne yapması gerektiğini sordunuz. o bir şey yapması gerektiğini düşünüyor mu ki?

  67. ne olur bana yardım edin eşim ve ailem arasında şıkışıp kaldım. eşim en ufak şeyleri büyütüp dağ gibi yapıyor bir zaman ablama taktı şimdi teyzeme kuzenime ve eşine taktı söylediği sözlerden alınıyo tavır koyuyo onlarda naptık biz diye tavır koyuyo eşimde böyle olunca yanlarına gitmek istemiyo bende teyzem ve kuzenimle çok samimiyim aralarında ben kalıyorum yavaş yavaş ailemin üyeleriyle sorunlar yaşıyo kendine bişe söyletmiyo sende benim yanımda değilsen kim sahip çıkcak bana deyip iyice aramız bozuluyo akrabalarımza tavır alsam onlarla ram bozuluyo .eşim bi sözden etkilenip bir daha görüşmek yok onlarla deyip atıyo daha 1 yıllık evliyim ama ailemin yarısını sevmiyo .bu isin sonu ayrılığa doğru gidiyo yada ben kafayı yicem ne olur bir çıkar yolu söyleyin

    • merhaba. sorunun eşinizde olduğunu düşünüyor iseniz, ondan boşanabilirsiniz. aranızı düzeltmek istiyorsanız, evlilik terapisi alabilirsiniz.

  68. Kıymetli hocam iyi günler. Zamanını tam hatırlamıyorum ama küçükken genzime su kaçması ile başlayan losede burun ameliyatı ile devam eden ve bunun gibi nefes almayı zorlu kılan şeyler doğrultusunda olsa gerek ki artık hayatımda hep nefes almayi düşünüyorum. Nefes almak beden refleksi mi bizim bilinçli eylemimiz mi gibisinden. Peki son zamanlarda yaşadıklarımı ise şöyle özet geçeyim. Titreme, ölüm korkusu, bogulacak gibi olma, evden dışarı çıkmama, odadan bile zor çıkıyorum, iştahsızlık, hareketsiz yaşam. En mutlu an uykudan uyandigim zaman. Randevu alıyorum gidemiyorum. Üniversite yeni bitirdim hocam geleceğim için hayal kuramiyor ve calisamiyorum. Sizinle nasıl iletişim kurup görüşebiliriz. Yardıma muhtaç birisiyim.

  69. merhaba şu aralar toplumdan kaçma kendimi yetersiz görme çoğunlukla uyku hali birilerinin benim hakkımda konuştuğunu düşünme gibi şeyler var hayatım gitmediğim psikiyatri kalmadı bipolar tanısı kondu ama araştırdığıma göre özgüveni yüksek insanlar benimde öyleydi ama ta ki şuana kadar nedir bu ne yapmalıyım?

  70. merhaba, 25 yaşındayım. internette yaptığım her depresyon testinde belirtilerin bende mevcut olduğu yazıyor, hatta bir sitede yaptığım Beck Depresyon Testi’nde derecesinin yüksek bile olduğu belirtildi. durup bir düşündüğümde intihar etmememin tek sebebinin dindar bir insan olduğum kanaatine varıyorum. alarmlarımdan önce uyanmaya başladım, aç olsam bile yemek yemeyi erteliyorum nedensiz yere, hiçbir şeyden eskisi gibi mutlu olamıyorum, kariyerimin iyi olmasına rağmen gelecek için umutsuz hissediyorum, her şey inanılmaz derecede anlamsız geliyor, 25 yaşında ölümü beklemeye başladım. her ne yaparsam yapayım her şeyin sonunda ölümle sonuçlanacağı, hepimizin nasılsa geçici olduğu hissinden hiçbir şeye anlam yükleyemiyorum. sinirli bir insan oldum. ailem, özellikle de babam tutucu olduğundan onlara psikiyatri desteği almam gerektiğini açıklayamıyorum. kendimi 2 duvar arasına sıkışmış gibi hissediyorum. sizce depresyonda mıyım, normal şartlar altında nasıl bir önlem ve tedavi almam gerekir? şimdiden teşekkürler.

    • merhaba. burda yazdıkalrınızdan hareketle bir tanıdan bahsetme şansım olamaz. madem şu ana kadar defalarca depresyon yaşadığınıza dair güçlü ipuçları aldınız, neden tedavi görmediniz?

  71. Merhaba hocam ben 8 yillik evliyim esimin ikinci evliliği esim 4 yil evli kaldigi eski karisiyla ayrildiktan sonra 4 yil sonra biz tanistik ve ben 4 ay once esimin fesbukundan eski esini profiline bakmis oldugunu gordum daha dogrusu esim telefonunu benden saklamaz sifresini bende bilirim görünce sok oldum ve bu ne diyebildim cok utandi ama gecistirdi ben cildirdim tabaklari firlattim oda dahada beterini yapip elinde bardak vs ne varsa firlatti bu olaydan 2 ay sonra telefonunu karistirdim ve yine eski esini profiline bakmis bi kac defa ayrilmak istedim mutlu deyilim dedim o yine ben seni cok seviyorum ve o beni hic alakadar etmiyor seninle mutluyum diyor kadin evli ve herseyi paylasmaktan kacinmayan oldukca rahat biri hocam ben bunu içimden atamiyorum unutamiyorum kizim var 6 yaşında ona kiyamiyorum yoksa bitirirdim coktan esim evine bagli benimle cokta ilgili biri ama ben unutamiyorum size sorum bunu atlatmak icin ne yapmalıyım kimseye belli etmem fakat icim icimi yiyor simdiden tesekkur ederim

  72. Merhaba hocam. Ben 22 yaşındayım ve üniversite son sınıfa gidiyorum bir hafta sonra Antalya’ya gidicem ama sınıfta ki herkesle aram kötü o sınıfta TEK’im yeni bir yurda geçtim kimseyi tanımıyorum oraya gitmek o kadar zor geliyor ki ne yapabilirim hiç bilmiyorum bölümümü cok seviyorum ama sınıfta tek kalıcaz yurtta tek kalıcam cok korkuyorum bana yardımcı olur musunuz 🙏🏻

  73. merhaba hocam; hayatımda ne yapmak istersem tersine gidiyor. doğru dürüst çalışıp emeğimle iş yapsam bileo iş olmuyor. etrafımdaki insanların hepsi paragöz, bencil insanlarmış gibi geliyor. 2 kardeşim var babamı 15 yaşımda tanıdım 1.5 yıl beraber yaşadık ve tekrar ayrıldı. ailemin yükü benim omuzlarımda. ödemelerimiz var borçlarımız giderek artıyor. iş bulmak istiyorum bulamıyorum. bulduğum zaman da çalışmak istemiyorum. yaşım 24 şimdiye kadar ailemden 6 kişiyi kaybettik hepsi sevdiğim insanlardı. kendi cinsel kimliğimi bulabildiğimi zannetmiyorum. ne giysem kendime yakıştıramıyorum. ne yapmam gerekir?

    • Merhabalar. Sorunlarınız birden çok odağa sahip. Yaşadığımız hayatı değiştiren şey başımıza gelenler değil başımıza gelenlere bakış açımız olduğunu unutmamak gerek diye düşünüyorum. Sorunlarınızı olduğundan daha fazla büyütmemeye çalışın. Bir önem sırası belirlemenizde fayda var. Bu önem sırasını belirledikten sonra. Başaramadıklarınızdan çok başardıklarınızı, yanınızda olmayanlardan çok sahip olduğunuz kişileri düşünün. Her inişin bir çıkışı vardır unutmayın.

  74. Merhaba Yardıma ihtiyacım var
    Ben 14 yaşındayım lise1 e gidiyorum yurtta kalıyorum
    Ben bu okula çok büyük hayallerle gelmiştim ki yurda alışamadım ailem bana belli bir süre sonra alisacagim konusunda ikna ettiler ve ben yurtta kaldım ama tabiki alışamadım aileme yurtta yapamadigimî ve ayrılmak istediğimi söyledim ailem yurdun benim için daha iyi olduğu konusunda uyarmak için 1.2 hafta dil döktü sonra buraya kadar normal guzelken bundan sonra olaylar patlak veriyor. Ondan sonra ailem bana kızmaya hatta tehditler etmeye başladı bu sene lisede yurttaşın seneye birakirsin gibi veyahut bize whatsapp dan yazmayı bırak telefonunu alırız gibi veya beni whatsapp dan engellemeler gibi bununla da kalmayıp beni annem terslemeye başladı haftasonuna gün sayıp eve gelince rahatlardim ama artık annem beni tesleyip duruyor ailemin arası açıldı bu acilmalarin yani sıra çok sevdiğim kuzenimde vefat etti baha bunaldim ama annemin terslemeleri devam ediyor anneme bunları açık açık söyleyince de kucugum diye küçümsüyor ve pek tanımıyor sende çene var vs. Gibi sen anca kendine kendine konuş git kendini öldür muhatabımız değilsin gibi ve ne yapmam lazım deyince de yurtta dur diyorlar ama ben yurdu sevmiyorum durmama yurt la ilgili de ayrı sorunlarım var ama hepsini yazmaya kalkamaz sonuçta psikolojik yardım istememe pek sıcak bakmıyorlar kafayı yedim yardım eder misiniz

    • Merhaba Mirkan ailenle alakalı bilmediğin sıkıntılar olabilir. Biraz zaman verirsen eğer ailene eminim bir şekilde daha net anlayacaksındır bazı şeyleri.

  75. Hocam ben Ölmek istiyorum nasıl olsa tahmini 50 sene sonra ölcez ha şimdi ha sonra ne kadar Anlamsız . Ama işte etrafımdaki insanlar bunu anlamıyor ama hasta olduğumu düşünmüyorum napmalıyım

  76. Merhabalar
    Bir çok sorundan müzdarip biri olarak ya da müzdarip olduğunu düşünen biri olarak fazlasıyla psikiatriste gittim çeşitli ilaçlar verdiler kullandım da ilaç konusunda antipati başlayınca psikiatriste neredeyse zorlamayla psikoloğa yönlendirdim.2 Görüşme yaptık sadece bir test yaptı niagara gibi bir isimdi test adı hatırlayamıyorum sonuç itibariyle bende bir şey olmadığını belirtti. Bende bir ikilem oluştu benim nazarımda ciddi problemler taşırken bana bu şekilde gelişini iki şekilde açıklayabiliyorum ya devlet hastanesi hekimlerinde bir savsaklama söz konusu yada ben bu insanlara kendimi ifade edemedim. Dikkatimi çeken sözlere değil benim güler yüzlü neşeli konuşkan halimle yorumladıkları düşüncesi.
    Sorum şu size bir süredir hipnoz ile ilgili araştırmalarda yapıyorum şu ara durumum uygun değilse de kısa süre sonra ciddi bir kurumdan destek almak istiyorum yukarda belittiğim üzere birçok problem yaşıyorum(hiperaktivite sosyal fobi sürekli kendini aşağılama vb.)sizin öneriniz hipoterapimi olur psikoterapimi ve süreçleri nedir?

    • Merhabalar Burcu Hanım. Hippoterapi fiziksel veya zihinsel rahatsızlığa sahip hastalar için daha çok tercih edilen bir terapi yöntemidir. Fakat sanıyorum ki sizin anlattığınız durum biraz daha farklı. Bazen kendimizde farklı şeyler görmek isteriz. Bunu kıyafet gibi düşünebilirsiniz. Farklı renkler giymek, farklı tarzlarda giyinmek ya da sosyal fobim var hiperaktivite bozukluğum var hipnoz desteği almam lazım gibi.. Bunların genel olarak ortak bir sebebi vardır: ”İLGİ EKSİKLİĞİ” Etrafınızdaki, ailenizdeki insanlarla ilişki durumunuz nedir? Sizde olan ya da kendi deyiminizde sizde olduğunu düşündüğünüz şeyler birbirinden çok farklı. internette terapi yöntemleri diye araşırdığınızda açıkça görülüyor. Dıştan bir terapi araştırmak yerine biraz daha kendi içimize yönelip aslında ”ben ne istiyorum ?” sorusuna cevap ararsak ışığa bir adım daha yaklaşmış oluruz..

  77. Adana Psikoterapi

    Yazı için teşekkürler. Güzel bir kaynak.

  78. mrb hocam.ben 3yil once ikinci evliligimi yaptim.esiminde benimde ilk evliligimizden 1er cocugumuz var.ikiside oglan.benim oglum 10 esimin oglu 13 yasinda.esim oglumla cok guzel anlasiyor.seviyor.iletisimleri cok iyi.fakat sorun bende.bu sene oglu bizimle yasamaya basladi.yalniz ben istemiyorum.tabi belli etmiyorum.cocuk akilli uslu bir cocuk.neden bilmiyorum esimdende kiskaniyorum.yanyana otursunlar istemiyorum.kesinlikle kotu davranmiyorum.sadece icimde yasiyorum bunlari.aksine cok cok iyi bakarim davranirim.ama evimde istemiyorum.onceden sadece h.sonlari geliyordu.simdi hep bizimle.oglumlada iyi vakit geciriyorlar.ben yanlis yapiyorum biliyorum ama elimde degil.gicik oluyorum batiyor herseyi.diyorum annesi baksin ilgilensin ben zorunda deilim.evdede rahat hareket edemiyorum tai ergenlik zamani dikkat etmek zorundayiz.ama aslinda rahatsiz olunacak bir durum yok.tek problem istemiyorum.evimizde cok mutlu.mutsuz olup gitmesini istiyorum.mutsuz olmasi icin bilgisayarini bozdum.abuk sabuk seyler yapiorum.cok sevdigi bisry varsa evde onu saklarim yok derim.bu cocugun bizimle yasamasini kabullenmem gerek.bu dusuncelerimden kurtulmak istiyorum.sonucta benimde bir oglum var.ne yapabilirim.

    • Derya Hanım merhabalar. yaşadığınız durum gayet normal. Eşinizin oğluyla eşinizin eski eşi arasında bir bağlantı kurmuş olma ihtimaliniz var ki buda kıskançlığınızın temel sebebi olma olasılığı yüksek. Eşinizle bu konuyu paylaşmanızı ve ortak bir şekilde zaman faktörünü unutmadan hareket etmelisiniz. Bunun bir SÜREÇ olduğunu unutmayın lütfen.

  79. Merhaba.Erkek arkadaşımla 15 aydır birlikteyiz. Ayrı şehirlerde olduğumuz için sorunlarımızı çözmemiz de zor oluyo. Birkaç ay önce istemeye geliceklerdi ama ailem istemedi vermek istemiyorlar bazı sebeplerden ama sadece kendi düşündüklerinin doğru olduğunu sandıkları için haklı bir sebepleri yok. Bu iş uzadıkça biz de tartışıyoruz erkek arkadaşım olmayacağını düşündüğü için biraz farklı davranıyor ve bu durumdan iyice sıkıldığı için soğuk davranıyor. Soğuk davrandığı için bende neden böyle yapıyosun bir şey mi var diye sordukça daha çok sinirleniyor. Bir şey yokken tartışma çıkardığımı düşünüyor böyle sorduğum için ama ben sadece soğuk olduğu için yapıyorum. Artık iyice kopmaya başladık nasıl düzeltebilirim ben bu durumu. Çabuk sinirlenip siniri zor geçen biri ve hep kendini haklı görüyor. Benim için herşeyi yaptığını ama benim bi gün farklı bi gün farklı davrandığımı hep daha fazlasını istediğimi düşünüyor ama bi canım bile demez soğuk konuşur benim tek sorunum bu ve benim için düşündüklerini aslında kendisi yapıyor. Ben aramızı nasıl düzeltebilirim ?

    • Merhabalar Merve Hanım. Yaşınızı öğrenirsem daha kolay olacaktır. Fakat ilk aşamada erkek arkadaşınız ciddi bir boyutta ilişki yaşamak istemiyor olma ihtimali var ve ailenizin tepkiside bu durumu kolaylaştırmış olabilir…

      • yaşım 20 erkek arkadaşımında 21. Anlaşamadığımız konu genelde aynı sıkıntıya gelemeyen ve sinirli bi insan. Mesela ben bi konuyu çözmek için konuşmaya çalışıyorum ama o tartışma olarak anlıyo bunu ve sinirleniyo. İyi davrandım olmadı bide böyle deneyelim diyerek şuan bana baya bi soğuk davranıyo. Böyle davrandıkça daha kötü olur dedim ama işte anlayış yok. İstemiyosan istemiyorum de dedim kaç kez ama ayrılmıyo da. Ailemde önce abin evlensin dedi ve evlenince başka şehirde yaşıcağımız için istemiyorlar. O da bunları bahane olarak görüyo hiç izin vermiceklerini düşünüyo. Banada son 1-2 ayda sürekli tartışma çıkardığımı söyledi belki bende bu olaylar yüzünden stresten ona farklı davranmış olabilirim bilmiyorum

        • Merve Hanım izleyeceğiniz yol basit. Erkek arkadaşınızı ailenizle görüştürmeye başlayın. Zaman ilerledikçe ya erkek arkadaşınız bunların bahane olmadığını, gerçekler ılduğunu anlayacaktır ya da aileniz erkek arkadaşınıza ısınacaktır. Ama emin olun şuan ki halinizden daha iyi olacaktır.

          • Dün gece yine tartıştık. Babası sizin işiniz nasıl olsa olmaz diye kız istemeye gitmiş erkek arkadaşımın haberi yokken. Olmaz zaten diyo babam bişey diyemedim bekliyoruz diye kavga ettim dedi.Kaçıyosan kaç kaçmam diyosan benim dicek bişeyim yok karar ver falan dedi banada. Evde huzurum kalmadı diyo. Belki de kaçmam için dedi babam kız istemeye gitti diye bilmiyorum ama ben bu durumda napabilirim. Gel babamla konuşalım desem gelir mi bilmiyorum 1 ay önce falan beni görmeye bile gelmedin dediğimde konuyu başka yerlere çekip geçiştirmişti

    • İşin açıkçası çağırıp babanızla görüşme ayarladığınızı söyleyin.yüksek ihtimalle kabul etmeyecektir bunun sebebi sizi kırmak istemiyor fakat ayrılmak istiyor oluşu. Kız isteme olayını çıkarmasının sebebide aynı. Kısacası babanızla görüşme ayarladığınızı söyleyip çağırın ve gelmezse sizden ayrılmak isteyip sizi kırmak istemediğine biraz daha emin olun.

      • Bende öyle demeyi düşünüyorum ama onun yazmasını bekliyorum bunu söylemek için. Yoksa direkt ben mi yazıyım gel konuşalım babamla yoksa bitsin burda gibisinden. Ayrılmak istese de söyler çünkü kırmak istememe gibi bi durumu yok istemiyosan söyle dediğimde istediğini söyledi hep. Ama ben çağırmak için onun yazmasını mı bekliyim yoksa kendim mi yazıyım

        • Merve Hanım, babamla görüşme ayarladım oturup konuşalım en yakın zamanda dyin. Yüksek ihtimalle kabul etmeyecektir zaten. Kabul edersede yapılması gereken budur. Gelmezse anlayın ki ilişkiniz son demlerinde.kabul ederde görüşürseniz 3 nüz. şuan ki durumunuzdan daha iyi bir halde olur ilişkiniz.

  80. Paranoid olduğumu düşünüyorum. Ve gerçekten çok zor durumdayım. Sanrılarım beni uyutmuyor. Kafamda sürekli kötü birşeyler olacağı korkusu… çok yoruldum. Ne yapmam gerek

    • Merhabalar. Daha önceden bir psikiyatrik geçmişiniz oldu mu? Paranoid olduğunuzu düşündüren şey sadece gece yaşadığınız sanrılar mı?

  81. Benim bi erkek arkadaşım var ve ciddiyiz.Annem babam yok dört tane Ablam var.En büyük ablam ilişkimiz i onaylamiyor.ama bitir de demiyor.suan iki yıllık üniversite de son siniftayim.Erkek arkadasm universitemezunu değil diye istemiyorlar.ve çalışıp onlara para vermemi istiyorlar.acaba şuan okuyorum die mı istemiolar?Okulun bitmesini mı beklemeliyim olumlu düşünmeleri için.lutfen akıl verin kafayı yicem.agliuorum sürekli olmazsa diye

  82. Çok teşekkürler Allah razı olsun:)

  83. merhaba benim adım büşra ilkokulda çok içine kapalı bir çocukluk dönemi geçirdim ilk okulda kimse benle oturmak istemezdi hoca boy sırası yapardı bazen onların bazıları oturur bazıları oturmazdı ilk okulda bir çocuk sürekli benle ugraşırdı ilkokulda fazla arkadasim yoktu bizim sınıfta eda diye fatmanur diye matematigi iyi olan bir kįz vardı sonra liseye geçtim 1 sene sınıfta kaldım ćünki ilk okilda derslere hiç çalışmazdim çok güzel resim yaoardim ortaokilda 8 sinifta resim hicasi güzel sanatlara git demisti bana bizim eve vok uzak tı o lise ben yetenek sinavina o yüzden girmefim lisedeyken hoca bir gün sormustu hangi meslegi olacaksiniz diye lise ye ikinci kez başladıgımda 2 inci senemde gayet basarili bir ögrenciydim ta ki lise sona kadar benim sınıfta yanında oturdugum gözde diye bir arkadasim vardI sürekli bana birseyler söylerdi sanki benj kendi sahibi sanardı bu kıza sinir olirdum hep derdim ki icimdem lise 4 tr dövecem bu kızı ama hić bisey de yapamadim kiza sonra lise 4 te dersaneye başladım fakat çok zorlandım sebebi şu benim babam çok ilgisiz dir bizimle bir gün bile ilgilenmedi ama annem öle degil her istedigimizi yapardi bu yüzden ben gidipte kendi ihtiyacimi alamazdim hiç anneme güvenirdim hep lise 4 te dersaneden ayrılmak zorunda kaldim ilk sene sınavdan düşük aldim diye okuldan bile ayrilmayi dûşündüm sonra ikinci sene tekrar denedigmde tarih bölümünü tutturdum ben sözel okumustum ama dedimki icimdrn ben tarihi sevmiyorum yapamam dedim 3 üncü senemde bazı nedenlerden dilayi sinava giremedim bu sene 4 ûncû denemem aklımda ilk önce meslek olarak pdr vardi ama tam emin degildim ama kesinlikle artik eminim ben ana okulu ögretmeni olmak istiyorum bazi seylerI kafama takiyorum mükemmelliyetciyim birinci sene kazanamadigim icin heo kendimi suclu hissetrim simdi mükemnelliyetci degilim kimse mükemmel degildir vu denemdigim senelerde hep evde calistim 2 imci senenmde 3 veya 4:kere 1 yılda dısari cikmisimdir 3 ûncü denememdede öle iyice insanlardan koptum yasamdan koptum iyice 4 ûncü senemde simdi yani ana okulu ögretmeni olmayi istiyorum annem birsey sölesem beni hiç anlamıyo hep kendini haklı çıkarıyor bir sevgilim var simdi matematik ögretmenligi ikinci sinif cok iyi bir insan beni cik mutlu ediyor ama ivimden hep diorum ki su anda o ikinci sinif okuyo ben hala üniverteye baslamadim kendimo degersiz gibi hissediyorum ben çok iyi birisiyimdir kimseye bir zararim dokunmaz fiziksel hiç bjr sikayetim yok bu haftalarda her gün disaru kendim cikiyorum markete gidiyorum kendi eksiklerimo aliyorum ve bu o kadar büyük asamaki benim icin anlatilmaz ben degismek istiyorum bazi dûsüncelerj kafaya takmamamak istiyorum lütfen bana yardimci olun

    • Merhabalar Büşra hanım çok iyi bir ilerlemenin içindesiniz. Bu ilerlemenin devamını getirirken çok daha mutlu ve başarılı hissedeceksiniz.unutmayın ki problemlerinizi birtek siz çözebilirsiniz ve görüyorum ki bunda gayet başarılısınız.

  84. 3bucuk senedir li süren ilişkim var tanıştığımız zaman okuyordu ilk önce 4tay gormedim sonra 1bcuk ay grdum 3 ay gormedim haziranda okul bitti temmuzun sonunda ayrıldık 2 ay görüşmedik sonra barstik beraber olmadığımız zaman arkada grubum vardı ayrılmak sebebini onlara bağlı tutuyo barstik o arkdslrla görüşmeyi kestim 2 sene sonra onları gündeme getirdi savunuyorum gibi konuşmaya başladı görüşmediği kişiyi neden savunayim bu durumu sürekli gündemde tutuyo en ufak tartışmada. Beni sucluyo ve ayrıldım dyp sus dyp arama dyp evlenme teklif etti yine bu durumu gündeme getirdi ve arama dedi ona dürüst oldum için mi kaybdyrum anlamıyorum onu seviyorum oda beni eminim şüphem yok ama davrnslrini anlmiyrum destek lütfen anlatmam gereken çok şey var

  85. merhaba bi sorum olcak suan yaşım 19 Askeri uzman cavus başvuru yapcam ben fakat korktuğum tek şey ben küçükken zorla cinsel istismara uğradım bunu kimse bilmiyor benden başka. bi yerden buldum cinsel istismara uğrayan kişiden iz oluyormuş ve 7 8 sene içerisinde o cinsel istismara uğradığın yerde ki iz gidiyormuş doğrumu bilmiyorum üstünden en az 12 yıl geçti fakat emin değilim kimselere de söyleyemiyorum bu konuyu. eyer gecmiyorsa 7 8 yıl içerisinde , ben bu izden ve ön sağlık muayenesinden kurtulup fark edilmeden geçmem için ne yapabilirim lütfen yardımcı olun

  86. merhaba ben 14 yaşındayım biraz küçüğüm evet ama psikolojik sorunlarım olduğunu ve tedavi almam gerektiğini düşünüyorum benim okulda hiç arkadaşım yok ve çok yalnızım bir dert ortağım var yani çok yakın arkadaşım oda bu sene okul değiştiriyor yanlız kalıcam ve sınıfımda eskiden kardeşim dediğim kişiler bana kötü bir lakap taktı ve sürekli söylüyorlar eziklemeye çalışıyorlar.sevdiğim çocuk benim yakın arkadaşımla çıkıyor ve yakın arkadaşım sebepsizce sevdiği çocuk için beni de sattı eşcinsel olduğumu sanıyor annem ile babam bu durumda bana destek vermiyor.ve üstüme geliyorlar ağlayarak rahatlıyorum ancak sevipte sevilemiyorum… sizce ne yapmalıyım? aslında bunun ergenlik ile ilgili olduğunnu düşünüyorum bu yüzden annnem beni bir psikoloğa gönderecekti evde sürekli tartışıyoruz babam ile annemin beni sevmediğini düşünüyorum benm için herşey yapıyorlar fakat benden de beklentileri varmış…

  87. intihar etmemek için hangi sebep kaldı ki

  88. Merhabalar hocam ben 26 yaşında bir gencim kendi cinsime ilgi duyuyorum askerden yeni geldim bu budurumdan kurtulmak için defalarca psikiyatriye psikoloğa gittim faydası olmadı OKB tedavisi gördüm faydası olmadı bu durum beni yalnızlığa sürüklüyor şuan çalışmıyorum terapi alsam ne yapmalıyım?

  89. selamlar çok kötü durumdayım görücü usülü sevmeyerek evlendim aslında o sıralar kafam pek yerinde değildi piskolojik tedavi küfür etseler he diyip geçiyordum ilişkileri hep alkollü zamanlarımda oluyordu 3 kızım oldu ve yaklaşık 3 yıldırda birlikte olmuyoruz evleneli 10 yıl oldu ben 32 yaşındayım ve daha önce hiç sevgilim olmadı 2 yıl önce önce biriyle tanıştım bu bekar ve hiç evlenmemiş bir kız kendisi benim evli oldugumu biliyor bir çok kez ayrıldık bu durumdan dolayı numaralarımı izimizi sildiysekte yine bulduk birbirimizi ama son zamanlar kendimi hiç iyi görmüyorum yine hiç kimseyle konuşmak istemiyorum özellikle istesemde konuşmak istemiyorum gülmek istemiyorum ondan ayrı kaldığım her an sanki hayattan biraz daha soğuyorum ben şimdiye kadar kimseye yanlış yapmış bi insan değilim hep insanların mutluluğu için uğraştım oan ne isterler diye düşünüp onu yaptım geriye dönüp bir baktım kendim hiç bişey yapmamışım ne yapabilirim diye düşünsemde şimdi akıma hiç bişey gelmiyo zaman geçtikçe hayattan soğuyorum son zamanlarımı yaşar gibihissediyorum hatta hiç birşey yapamadığım için gizli bir defter tutup anlatamadıklarımı herkese anlatmak isteyip kendimi öldürme planları yapıyorum bazen saçmalama diyorum ama gün içinde tekrar aynı şeyleri yaşıyorum benim istediğim sevgilimle olsada olmasada sonu evliliğimi bitirmek istiyorum ama vicdanım çocuklar için bastırıyo bu sefer tekrar hayattan uzaklaşıyorum korkuyorum bi çare arıyorum yinede üzülekerini istemediğim için evliliğimi bitirmek istediğimi kimseye söyleyemiyorum ne olur yardım edin

  90. yazımı bulamıyorum

  91. Merhabalar ismin hande evliyim eşimle bazı sorunlarmız oldu ilk evlendiğimiz yıllar ailesi ile de oldu ama sonra her şey düzeldi fakat son zamanlarda bende bi anda herşeye sinirlenme başladı aşırı baş ağrısı başladı be bu baş ağrıları 2 3 gün devam etti baş ağrısı nın başlaması ile kafam da eşin sana şöyle dedi o sana şöyle yaptı diye hep bişeyler kurmaya başladı ama şu anda hiç öyle birşey yok çok iyiyiz ama başım ağtımaya başladığı zaman kendi kendime aklım dan bunlar geçiyor be önüne geçemiyorum yani geçmişte yaşadığım her şey aklımdan geçiyor ama bi türlü atamıyorum aklımdan ne yapmalıyım lütfen yardım edin

  92. merhaba hocam.yıllardır cok aşırı hayal kuruyorum.internette bu durumu cok arastırdım.sonunda maladaptive hayal kurma hastalığı diye bişi gördüm birebir uyuyor benim durumuma.pskiyatriye gittim.Anladıgım kadarıyla henüz Türkiye de bilinmediği için bana depresyon teshisi koydu ve ilaç verdi bu duruma da normal dedi ilacı kullanmalı mıyım bi işe yarar mı sizce ne yapmalıyım?tşk…

  93. Meraba ozel durumum var sizinle nasil iletisime gecebilirim

  94. Öncelikle iyi günler Yusuf bey.Ben yaklaşık 1 yıldır uyku bozukluğu çekiyorum ve müthiş bir depresyon içindeyim.Bende davranışlarımda bozukluk ve intihar eğilimi oluştu.Gülemiyorum uyuyamıyorum nefes dahi alamıyorum nasıl bir tedavi almam gerekiyor lütfen yardımcı olabilir misiniz?

  95. işe girmem gerek ama içimde bir isteksizlik ve korku var bunu yok etmek için ne yapmalıyım

  96. Merhaba Hocam İyi Geceler,

    Uzun zamandır kadınların nahoş davranışlarıyla ilgili yaşadığım bir rahatsızlığım var. Şöyle ki, ben artık bu toplumdaki kadınların % 95’inin samimiyetine, saygısına, insanlığına ve dürüstlüğüne kesinlikle inanmıyorum. Zira, eskiden toplumun tamamında olduğu gibi kadınların erkeklere göre kesinlikle daha nazik, dürüst, saygılı, samimi ve medeni olduğunu düşünürdüm ama son 10 yıl içerisinde gözlemlediğim kadarıyla erkekler, kadınlara göre çok daha nazik, saygılı, medeni ve samimi davranıyor. Bunu ticari ve sosyal hayattaki tecrübelerime dayanarak söylüyorum yoksa uzun bir süre acaba haksızlık mı yapıyorum diye çok düşündüm ama artık kadınların bencilliğinden, nezaketsizliğinden, saygısızlığından ve riyakarlığından bıktım usandım ya. Bu kadınlar neden karşısındaki insana saygı duymaz anlamıyorum. Bazı erkekler yüzünden şikayet ettikleri şeyleri yapmaktan geri durmuyorlar. Belki bu yorumu okuyan bazı arkadaşlar kızacak ama ne zaman ki kadınlar iş ve eğitim sayesinde sosyalleştiler, işte o gün toplumda denge bozuldu malesef. Tabii ki her kadın böyle değil ama biraz para kazanan biraz tahsil sahibi olan ve biraz sosyalleşen kadın tam bir canavara dönüşüyor ya.. İnanın bu kadınlar yüzünden sinirlerim bozuldu. Sosyalleşmenin getirdiği bir avantaj olarak karşılarındaki erkeğe hiç saygıları yok, düşünce yapısı “nasılsa bir sürü erkek var, o olmazsa bu olsun” olduğu için bu onları küstahlaştırıyor. Hele bir de haklıysanız ve karşınızdaki kadının haksız olduğunu mertçe söylerseniz hapı yuttunuz zaten, hemen afaroz edilirsiniz. Lafa geldi mi nezaketten bahseden o kadınlar birden en çirkef moda geçiyorlar. Ya o kadar çok olay yaşadım ki, yazsam yer kalmaz. Allah aşkına birşey söyleyin, ne yapacağımı şaşırdım.. Bunaldım artık ya… Bu arada bu satırları yazan ben; yüksek lisans mezunu, ticarethanesi olan, aklı başında, nerde nasıl konuşması gerektiğini bilen, son derece nazik ve kültürlü biriyim. Varın gerisini siz düşünün…

  97. Merhabalar. Dürüst olmak gerekirse biraz asosyel olduğumdan ve bağzı diğer sebeplerden dolayı rahatca konuşabileceğim bir dostum yok. Annem beni ne kadar anladığını söylesede gerçekten anlayıp anlamadığını bilemiyorum. Maddi durumlarımız pek iyi değil, bu yüzden bu yüzden burasını uygun gördüm. Yurt dışında yaşadığımdan teşefonla görüşemem (bu da konuşmam gereken konulardan birisi) bu yüzden farklı bi yolla (belki mail ile belkide mesajla) iletişime geçebilirmiyiz?

  98. Merhabalar. Dürüst olmak gerekirse biraz asosyel olduğumdan ve bağzı diğer sebeplerden dolayı rahatca konuşabileceğim bir dostum yok. Annem beni ne kadar anladığını söylesede gerçekten anlayıp anlamadığını bilemiyorum. Maddi durumlarımız pek iyi değil, bu yüzden bu yüzden burasını uygun gördüm. Yurt dışında yaşadığımdan teşefonla görüşemem (bu da konuşmam gereken konulardan birisi) bu yüzden farklı bi yolla (belki mail ile belkide mesajla) iletişime geçebilirmiyiz?
    (Not: tekrar edilen mesaj diyır ama buraya önceden yazdığımı hatırlamıyorum)

  99. Merhaba, benim sorunum iç daralması ve izlediğim dizilerde kendimi kaptırıyorum ve o kişilerle buluşmak istiyorum bunuda elde edemiyiceğimi anlayarak kendimi sıkıntı strese sokuyorum çalışıyorum ve korkuyorum acaba yarın nasıl olucak yarın çok yorulacak mıyım ? bunun gibi sıkıntılarım var sosyal hayatım yok içime kapanık biriyim SİZ NE YAPMAMI ÖNERİRSİNİZ ?

  100. Hocam iyi gunler ben 2 senelik evliyim 4 aylik oglum var kaynanamla beraber oturyprus kim gelse dedikodu yapiyor esimi kisganyor sen gelmeden once biz oglumla mutluyduk somdi benle oturmuyor diyo yemek hazirliyo esime getiryo daha 40 kim cikmadan elde minder yikatmaya calisdi oglum senle evlenip yandi diye ben seni istememistim jumleleri kullaniyor kim kapidan girse beni kesiyo annem babamla ilgili kotu konusyor esime ayri oturalim diyorum sokagami atiyim annem babami diyo annesinede dayanamiyorum onun sesini duydum yuzuni gordum sinirlerim bozulyo bana dedikleri aklima geliyo esimle kawga edyorum aramiz bozulyo ne yapmaliyim lutfen yardemci olurmusunyz

  101. Merhaba. 33 yaşındayım. Yıllardır -belki çocukluğumdan beri- içinde bulunduğum ruh halinin tırmanışı, son bir kaç aydır yaşadıklarımla birlikte sanırım zirveye erişti. Her zaman olduğu gibi ama daha şiddetli bir şekilde artık hayatı yaşamak için hiçbir anlam, ait olabileceğim hiçbir yer ne de kimse göremiyorum.

    En son ilişkim travmatikti. Binlerce kilometre yol gittikten sonra bir oda insana “Türkiye’den gelen arkadaşım” olarak tanıtılmak beni değersiz ve aşağılanmış hissettirdi. Karşımdaki kişi uzun süredir bana yaşattığı endişe ve ezayı görmezden gelmek bir yana, beni acımasız ve kırıcı olmakla suçlayarak kendisini kendi vicdanında akladığını düşündü. Bu güne kadarki belki hiçbir ilişkimi ciddiye almamış olan ben, hayatım boyunca kimseye hissetmediğim duygularla sevdiğim birinin bu kötücül yanı, zalimliği ve bencilliği karşısında yalnızca derinden üzülebildim. O üzüntü de beni ezdi geçti. Bu olay zihnimde pusuya yatmış ne kadar karanlık duygu varsa hepsinin iplerini salıp ortalığa saçtı.

    Mesleğimde başarılı olabilecekken yapabileceğimin en kolayını seçip arkasına saklandım. Yıllarca bir gölge gibi işime gidip geldim. Yaşadığım günün ötesini sorgulamazdım. Her gün, bir gündü işte. Ne kaybediyordum ki?

    Şimdi, aradan geçen zamanda yitirdiklerimin farkına vardım. Kendimi zorla hapsettiğim bu hayatın içinde aslında kendimi değersizleştirenin yine ben olduğunu artık anlıyorum. Yalnızlıklık sinsice hayatıma yerleşirken neredeydim bilmiyorum. Şimdi boğazıma yapışmış sıkıyor, gevşetemiyorum.

    Eminim buradan çıkmanın bir yolu vardır. Pozitif düşün, dışarı çık, postürünü değiştir, iyi beslen, spor yap, seni iyi hissettiren insanlarla bir araya gel, daha çok çabala, çalış, iyi olduğunu kendine ispatla… Gerçek şu ki iyi değilim. Gözlerimi kapatıp yok olmak istiyorum. Gideceğim her yer, dönüşeceğim her bilinmez formun buradan ya da bundan daha iyi olmadığını söyleyebilir misiniz? Bir iş yerini çalışmaya değer kılan birşey yoksa ayrılıp başka bir iş bulmak mantıklıdır. Mutlu etmeyen bir ilişki için zorla itelemektense bırak, kendi yoluna bak deriz.

    Ya hayatı yaşamaya değer kılan hiçbir olasılık yoksa? Yine de kendimizi buna devam etmek için kandırmamız en mantıklı olanı mı yoksa alternatifsiz olanı mıdır? Tek tesellimiz, “zaten öyle de gideceğin yer aynı böyle de, neden elinden geleni yapmıyorsun” demek mi? Her gün aynı güne uyanmaya ne için ve ne kadar katlanabilir insan? Yaşamda anlam bulamamak bir hastalık mıdır?

  102. Duygu kaybı nerdeyse hiçbir duygu hissetmeye başladım bununla ilgili bir şey yapmak gerekirmi

  103. merhabalar,ben ailemle uyum içerinse değilim yani ben farklı hissediyorum,onlarla zevklerimiz farklı,odamdan dışarı çıkmıyorum,yani babamla konuşmaktan çekiniyorum nedense,maddi durumumuz iyi onu geçtim ben eşcinselim ve hayatımda 1 senedir biri var,istiyorumki onunla tanışsınlar onunla oğulları gibi darvrnasınlar ben 19 yaşındayım o 34-35 yaşında ama deli gibi seviyorum,oturup ağlıyorum durmadan,maddi durumu kötü yani bir kızı var eşinden ayrılmış ve kızıyla çok iyi anlaşıyorum,dayanamıyorum kaldıramıyorum,ailem az çok cinselliğim hakkında birşeyler düşünüyor snaki ama bilmiyorlar tam olara,birşeyler söyleyin kafayı yemek üzereyim şu anda,buradaki hastaneler psikiyatristler randevudan en erken 1 ay sonra senasa randevu veriyorlar,şu anda çok kötü oldum ve oturup ağlıyorum artık birşey gemiyor elimden,farklı hissettiğim için ialemle de konuşamıyorum,olardan değilmişim gibi geliyor,beni anlamayacaklar diye.yarım edin lütfen

  104. merhaba hocam ben 1.sınıftan itibaren ailemden sınav baskısı görüyorum herşeyi mükemmel yapıcaksın 100 alıcaksın diyorlar öncedenbuna katlanabiliyodum ama artık dayanamıyorum ortaokulda izmire taşındıgımız içinde hiç arkadaşım olmadı hem dışlandım hemde evde sürekli baskı gördüm mutlu olamadım hiçbir zaman intihar etmeyi düşündüm fakat sonra bir kızla tanıştım beni tekrardan hayata bağladı çok yakın bir ilişkimiz vardı fakat sonra aramızda bir tartışma oldu ve uzun süredir konuşmuyoruz benim hayatım iyicene b*ka sarmaya başladı afadersiniz argo kullandım fakat başka tanımı yoktu 3kere intihara teşebbüsum oldu başaramadım hiç arkadaşım yok beni alayan tek kişi ile uzun süredir konuşmuyoruz ve 11 yıldır aile baskısından bıktım evde sürekli bağrışmalar oluyor bana karşı aileme olan tüm sevgimi kaybettim sizce ne yapmalıyım lütfen yardım edin

  105. Merhaba cok duygusal dusunuyorum herseyi kafama takiyorum bunlarin farkinda olup mudahale edemiyorum cok kuruyorum kafamda buyutuyorum agliyorum sevmiyorumkendimi lutfen NE yapmaliyim sizce NE bu

  106. Merhaba Yusuf Bey ben Almanyada yasiyorum ve 9’uncu yada yeni seher tasindim ve üc bucuk Ay önce yeni ise basladim ben Insaat mühendisi cisicisiyim Biroda calisiyorum fakat cok canim sIkIlIyor 1 dakila 1 saat gibi geciyor günlük is saatim 8 saat ve is yerinde cok az is var ve ben yanlizim biroda patronum gelip gidiyor kimse yok sohbet etmek icim ve benim gercekten cok canim SIKILIyor cuma günü is yerinde Agladim isim bana mutluluk vermiyor her aksam ise gelirken ayaklarim Geri Geri gidiyor ne yapmaliyiyim bi piskolok yardiminami ihtiyacim var?

  107. merhaba. 25 yaşındayım. Hayatımın çocukluk,gençkızlığa ilk adım, ve şu anki döneminde çok büyük travmalar yaşadım. 5-6 yaşlarındayken babam şehir dışında çalışıtığı dönemde annemin başka bir adamla telefonda saatlerce konuştuğunu, bazen saatlerce ağladığını ve bana kötü davrandığını hatırlıyorum – tahammülsüzlük,hakaret,dayak- .Anne ve babam kendimi bildim bileli sürekli çatışma halindeydi. Ve annemin babamı aile hayatımızın tümünde bir değil bir kaç kez duygusal belki cinsel anlamda bile aldattığını düşünüyorum. ikisinden de elle tutulur gözle görülür anlamda bir sevgi ve sıcaklık hissetmedim hiç. İlgisiz bir anne ve hayatı ev-iş olan bir babam oldu. 7-8 yaşlarında sokaktayken bir adam tarafından tacize uğradım.o anda basiretim bağlandı sadece sustum tpki gösteremedim. Bana gösterdiği bedensel temas ve yakınlığı sevgi gösterisi sandım belki de itiraz edemedim. Bunun taciz olduğunu ancak cinselliğin ne olduğunu okuyup araştırdığım dönemlerde anlayabildim. 14-15 yaşlarında kan kanseri oldum ve tedavi gördüm. o dönemde moral motivasyonu önemli gören ailem istediğim her şeyi ikiletmeden yaptı. telefon istedim aldılar,kıyafet istedim aldılar, ne gerekiyosa yaptılar. buna alıştım. benim için önemli olduğunu bildikler herkesi arayarak ziyaretime çağırdılar. yıllarca görüşmediğim insanlar bile geçmiş olsun demek için beni arıyordu. bu o dönemde onların bakış açısına göre doğruydu belki, ama ben beni gerçek anlamda kim seviyor, ya da başıma gelen bu hastalık kimi gerçekten üzdü, kimde hiç bir olumsuzluk bırakmadı, kim beni merak etti, kim annemin babamın zoruyla yanımda oldu bunu hiç bi zaman bilemedim. gerçekle sahteyi ayırt edememenin acısını bugün hala taşıyorum. o dönemde bi adama aşık oldum. ve o bile sadece bu sebeple yanımda oldu. hastayım diye. iyileşene kadar. ne zaman ki sağlığıma kavuştum, kanserden ölmeyeceğim kesinleşti, hiç kimseyi bulamadım yanımda. ve o günlerde bana sorgusuz sualsiz sunulan her şey şimdi benim çabamla sahip olmam gerektiğini söyledikleri şeyler oldu birdenbire. güzel bir üniversiteye gidemedim. istediğim bölümü okuyamadım. hiçbirşeye konsantre olamadım. sevgiye hep açtım. sevilebilmek uğruna inandığım ve birlikte olduğum adamlar cinsel ihtiyaçları dışında benimle hiç duygusal yakınlık kurmadılar.
    benim hep büyük hayallerim vardı, yaşantıma, aileme, toplum yapısına farklı gelebilecek, belki ters düşebilecek hayaller. onlar iyi bir meslek yapmamı güzel paralar kazanmamı istediler, bense sevdiğim işi yapmak istedim.müzik bu hayatta tutunduğum tek şey. ama ailemin beni bu konuda hiç desteklemeyeceğini biliyordum. bunu istiyorum bile diyemedim. sonuca bakarsak hiç bir şey yapamadım. bir mesleğim yok, ve bir işte çalışmaktan korkuyorum, sahte olamıyorum, yalan söyleyemiyorum, insanların gözünün içine bakamıyorum. kartlarım hep açık. bir adamla tanıştım ve ilk defa sevildim hayatımda. evlenmek istedik. onun maddi imkanları kısıtlıydı ve ailesi zor durumdaydı, benimse bi işim yoktu ve hiç olmadı. tam da o dönemde hamile kaldım. herşeyi düşündüm en baştan, hastalığımı, ailemin tutumunu, toplumu, kendi isteğimi. daha hiç mutlu olmamıştım, başarmam gereken bir sürü şey vardı. karnımdaki bebeğe odaklanmayı sadece onun için yaşamayı çok istedim ama kendimi bile gerçekleştirmemiştim henüz. hayatımda belki de ilk kez duygularımla değil mantığımla hareket ettim ve kürtaj oldum. sonra da istemeyerek de olsa ayrıldım o adamdan. kendimce zor bi şey yapmıştım çünkü gereğinden fazla kırılgan duygusal ve hassasım yaşadıklarımdan dolayı. ve böylece mutlu bi hayatım olabileceğine, bir şeyleri başarabileceğime olan inancımı tamamen kaybettim. şimdi boşlukta gibiyim. yaşadığım ev hala aynı, annem babam hala aynı. ve tüm bunlara bir bakıma sebep olduklarından habersizler. yumurtalık sayım az ve bir daha çocuk sahibi olamayabilirim. bazen intiharı düşünecek kadar pişman oluyorum, bazen de yapmam gereken en doğru hareketti gibi geliyor. hala maddi anlamda aileme bağlıyım çünkü aramızdaki tek başın bu olduğunu düşünüyorum. günler birbirinin aynı ve ilerideki günlere dair silkinecek, ayağa kalkıp kendimle ilgili birşeyleri değiştirmeye hala vaktim olduğunu bilmeme rağmen o enerjiyi kendimde bulamıyorum. bunu niye buraya yazdım, belki de yüksek sesle kendime bile itiraf edemediklerimi okuyabilmek için. zor bi soru biliyorum ama ne yapmalıyım ben ?

    • senin kadar zor bir hayat yaşamasamda bende inanılmayacak şeyler yaşayan bir havvayım bu dünyada…..
      ve ne sebeple getirildiğimin farkında bile degilim yaşım olmuş 25…
      ama bende hep şu oldu duygusal olarak yıkıldıgım zaman içimi tamamen aglayarak ve yırtınarak boşaltıp yeniden başlayabilme enerjisini etrafımdaki herhangi bir insandan alabiliyordum….
      tavsiyem insanlarla tanış.. hiç ummadıgın insanlar sok hayatına… ekmek almaya giderken yoldan geçen bir kız veya bir çocuk…
      yada binanın önünde oturan bir teyze…. seni bi daha hiç göremeyecek olan biri bile olabilir otobüste dolmuşta…

      otur ve konuş onunla içini dök…. sana yapman gerekeni zaten söyleyecekler.. hepsi sana bir yol sunacak sen sadece bu yola çıkış kapısı yap bu insanları…. gerisi geliyor emin ol…insana ihtiyacın var…

  108. 1008 gun once yani yaklasik 3 yil once sevdigim insanla yollarimizi ayirdik. ayriligi isteyen bendim fakat o gunden beri bir turlu tam manasiyla toparlanamiyorum. bazen unutur gibi oluyorum hayatim duzen almaya basliyor bir sure sonra tekrar ayni aciyi yasiyorum. sanki uc yil degil uc gun once ayrilmisiz gibi bir aci bir sanci sol yanimda. hocam inanin cok istiyorum unutmayi artik. surekli bir labirentte dolasmaktan cok yoruldum ne yapmam gerekir yasim da ilerliyor ne duygusal yasantimda ne de gundelik yasantimda bir duzen kalmadi. kime neye basvurmam gerekir?

  109. Merhaba, sevdiğim kişi 1 Ocak’ta bana mesaj atmıştı tanışmıştık çok masum bir ilişkimiz başladı 15 Ocak’ta ve sevgisi öyle derindi ki içimde hissetmiştim. Herkes beni uçurumdan atar ama bu adam tutar demiştim. Aynı okuldayız 15 tatile girerken birbirimizin kollarında ağladık falan herneyse bunları anlatmamın sebebi ikimizde gerçekten birbirimizi sevdik. 15 tatilin 2. haftasında o hasta olmuştu telefonunun bataryası da bozuk olduğundan 2 gün instagrama girememişti. Sonra hasta haliyle batarya almaya gitmiş bende instagramda canlı yayın acmıstım ama 6 7 kişi vardı ilkokul arkadaslarım, apartmandan, sınıftan falan. Bu tür şeylere cok dikkat eden birisi ve cok gururlu direk ayrıldık. Ben 4-5 gün sonra yanına gittim barışmak için suratımda makyaj vardı baya, tırnaklarımda ojeler vardı kırmızı ona da ayrıyetten sinirlendi ve tamamen bitirdi. Heryerden engelleyip konuşmak istedigimi arkadaslarına söylettigimde hayır diyerek geri cevirdi. Çok sıkı bir çocuk, çok planlı otoriter bir yapısı var. Bugün de arkadasımla konuşmuşlar ayrılma sebeplerinin bunlar oldugunu söylemiş. Tanıyordu beni biliyordu bunları sevmedigimi neden yaptı soğudum bir kere artık olmaz demiş. Ben gerçekten çok seviyorum ve sizce güvenini sağlamam için ne yapmam gerekiyor? Sevgisi hemen bitemez gurur yapıyor hala biliyorum. Hiç gidip konusmayı denemedim 3.5 ay oldu sizce artık gidip yaptıklarımdan pisman oldugumu dile getirip bir şans istemelimiyim? Ve nasıl davranmalıyım gerçekten bunlarla ilgili düşüncelerinizi bekliyorum.

  110. Merhaba babamı yakın zamanda işlenen bir cinayet sonucu kaybettim.Geceleri uyuyamıyorum uyusamda uyanıyorum sabahları zor uyanıyorum okuluma geç kalıyorum dersleri dinleyemiyorum.Olayı kafamdan atamıyorum yardımcı olabilirseniz sevinirim

  111. Merhaba,
    Haystimda hicbir şeye karşi sevgi beslemiyorum.Sadece nefret,suclama ve öfke gibi olumsuz duygular bana hakim.Bunlardan kurtulmak ve severek yasamak istiyorum.İyi bir insan olarak hayatimi devam ettirmek istiyorum.Nekadar savastiysam da yenemiyorum bunu.Kotu duygular yerine iyi duygulari koyamiyorum.Kotu bir insan oldugum icin de kendimden de nefret ediyorum.Boyle yasamak cok guc.Lutfen bana yardim edin.

  112. Merhaba şu sıralar herşey ve herkes sinirimi bozuyor en ufak ses beni rahatsız ediyor tüm herkesten nefret ediyorum kimseye güvenmiyorum kimseyi sevemiyorum hep geçmişte takılı kalmış bir şekilde yaşıyorum keşke o zamana dönebilsem keşke şöyle yapabilsem diyorum gelecekle ilgili hiç bir umudum da yok hayat bana çok gereksiz geliyor sürekli neden yaşıyorum diye sorguluyorum hiç bir şey bana zevk vermiyor öylece yatıp uyumak istiyorum etrafında olan şeylerin farkına varamıyorum bişey düşünsem düşündüğümü unutuyorum hatırlamıyorum neden böyleyim anlayamıyorum ama artık düzeltmek istiyorum dayanamıyorum

  113. Merhaba ben aslında tam olarak nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama içimde kapatamdigim koca bir boşluk var ve galiba kimlik problemi yaşıyorum aynı zamanda hayatla ilgili kafamda farklı düşünceler var ve yaşamak bana tat vermiyor ne yapmam gerektiğini bilemedim bana yardımcı olursanız

  114. Merhaba ben aslında tam olarak nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama içimde kapatamdigim koca bir boşluk var ve galiba kimlik problemi yaşıyorum aynı zamanda hayatla ilgili kafamda farklı düşünceler var ve yaşamak bana tat vermiyor ne yapmam gerektiğini bilemedim bana yardımcı olursanız çok iyi olur

  115. Merhaba online hizmet vermeye devam ediyor musunuz ?

  116. Merhabalar…
    4 senedir evliyim. Eşimle 7 senedir tanışıyoruz. 1,5 yıl sevgili ve 1,5. Yıl nişanlılık süreci geçirdik… sevgililer dönemim herkesin tatmak istediği bir aşk hikayesi ilken nişanlılık dönemi tam bir işence haline dönüşmüştü… ben kendisine okadar asıktım onun kafamda yarattığım kalıptan çıkarmıyor.. herkese onun aslına acıyı bir insan olduğunu anlatmaya çalışıyordum. Ailem bu evliliğe onun yaptıklarından dolayı kabullenmedi… ve ben en büyük hatam olduğunu düşündüğüm ailemi çiğneyerek bu evliliği gerçekleştirdim… evlendiğinde bu yaşadıklarımızın hiç birinin olmayacağını hayal ederek ve inanarak bu imzayı attım… evlendiğimizin ilk haftası itibariyle sorunlarımız bitmedi.. dışardan gözlemleyen arkadaşlarım her evlilikte olan şeylerin sizin evinizde boşanmaya kadar gelmesi nedeni ile bu halde olduğumuzu söylüyorlardı… biz bu ilişkiyi rant haline getirdik üstünlük sağlamaya çalıştık birbirimize eşimin ailesi onların gelenekleri eşime göre hep 1 sıradaydı ben onun hayatından kaçıncı sıradayım bilmiyorum bile … belki 5 bilemediğiniz 6 … benim tek isteğim evinin sorumluluğunu … bir kovücanın yapması gerekenleri bilmesini… evladımızıa iyi bir baba olması ilken onun istekleri ben dılarınçıkınca karışma. Evde istediğim zaman yardım ederim… sen annesin yapacaksın deyip beni sinmemdi. Ki öyledenoldu Sudan kendimi sinik. Sönmüş yüzü gülen ama içinde alev topu olan bir kadın olarakgörüyorum..bu yaşananlar bununla da sınırlı kalmadı tabi aldatıldım affettim… üstüme yüründü affettim. Evden küfürlerle kovuldum affettim.. tabi bende melek değilim Çan’ımı acıktığı her kelime için binbir hakaret ve beddualarla karşılık verdim… susmayı bilmedi karşımda bşr kocadan ziyade mahallede kavga eden yaygaracı teyzeleri gördüm her tartışmada … gemileri çabuk yaka bir insandır kendisi … siz tepenizde taşırsınız soluklanmak istediğinizde bunu sorun haline getirir ve bu zamana kadar yaptığınız herşeyi çöpe atar.. ve en sonunda hadi sıfırdan başloıyoruz der bende yıldırım için kabul eder ama içimdeki uhdeyi Yabgu’nu yok edemem kendi kendime avunmaya çalışırım… benim güzel bir işim.. dünyalar tatlısı bir oğlum var bu evlilik neden devam ediyor diye sorarsanız İnan’ın bende bilmiyorum… belki önümdeki karanlıktan korkuyorum belki çocuk için ama biliyorumki bir yerde bitecek … bencil bir insandır kendisinde kabul etmiştir bunu… bana her sevgilinin yasayacagı bir aşkı yaşattığını ama benimle ilgili beğenmediği huylarınoldugunu evlenince beni bükebşlecrğini düşündüğünü söylemişlşği bile vardır,,, bende ona artım onu sevmediğimi söylediğim zamanlarım peki çözüm… tabi yok…içime çok kapandım kendimle konulup içime atıyorum herşeyimi ona sinirlendiysem bile kafamda ona sinirleniyorum yapmasını istemediğim bir davranışı var ise söyleyemiyorum kısacası iyi sindirildim hocam… artık öfke kontrolümü saklayamıyorum… bunu kesinlikle oğluma yansıtmadım ama olur Yanya bir gün artık tüm benliğimi insanlığımı merhametimi hiçe sayıp yansıtırsam.. korkuyorum hocam kendime ve oğluma zarar vermekten … hırslarımın kurbanı olmaktan içimdeki bu ateşi nasıl söndüreceğim bilmiyorum Sudan sebeplerle çıkan tartışmalarımızda kendini dünyaya kapatıyor iletişim kurmak ne mümkün anca kendi söylediklerine odaklanıp sıralamaya başlıyor ve o esnada Çan’ımı yakacak her kelimesi bende bağırma birşeyler fırlatma isteği hatta ona vurma onu öldürmeyi düşünmeye kadar gidiyor… haklı olduğum her t artırmada öfkeme yenik düştüğüm için galip gelemiyorum… ben ben olmaktan çıktım kendimi bulamıyorum kişiliğim karakterim tükenmiş sanki ne yapacağımı bilmiyorum tekler

  117. öncelikle size şimdiden teşekkürlerimi iletiyorum bizlere sağladığınız destekten ötürü. Hocam benim sorunum ilişkim ile ilgili. Yakın bi zamanda evlenmeyi düşünürum. Yalnız kız arkadaşım ile sıklıkla olur olmaz nedenlerden dolayı tarışıyoruz. Bu tartışmaların boyutları var . Ben kendimi ona ifade ettiğimi düşünüyorum ama onun beni anlamadığını yada anlamak istemediğini düşünüyorum. Kendi doğrularından vazgeçmiyor ben doğru olmadığını ispat etmeme rağmen. Evlendikten sonra bu tartışmaların sürmesinden ve ilişkimizin bitmesinden korkuyorum bu yüzden içim rahat değil. Ayrıca arada mezhwp farkı var ben pek önemsemesemde aileler işin işine girdiğinde sıkıntıların olabileceğini düşünüyorum . Onu seviyorum oda beni seviyor ama bu tartışmalar elimi kolumu bağlıyor lütfen bilgilenizle bana yol gösterin

  118. Merhabalar son zamanlarda kendimi çok kötü hissediyorum kimseyle konuşmak istemiyorum. İnsanlar benimle muhabbet etmek istediklerinde kısa cevaplar vererek ister istemez muhabbeti sonlandırmaya odaklanıyorum. Bazen insanlarla konuşmak gülmek eğlenmek istiyorum ama sanki insanlar benimle konuşunca hayat enerjilerini emiyorum muhabbet çok ciddi bir konuşmaya dönüyor. Hayatımın hiçbir döneminde aşırı sosyal olmadım ama birkaç ay öncesine kadar çok daha fazla arkadaşım vardı. -Bu arada 17 yaşındayım.- Son 4 5 aydır ciddi anlamda gülmeyi özledim. Eski esprili şen şakrak olan halimi özledim. Gülmek istiyorum fakat gülemiyorum. Önceden olsa dakikalarca kahkaha atacağım şeylere şimdi tebessüm bile etmiyorum. İnsanlara nezaketen sahte bir tebessüm ediyorum fakat sahte olduğunu herkes anlayabiliyor ve bu da beni itici bir insan yapıyor. Resmen artık biriyle konuşurken inşallah espri yapmaz da nezaketen gülmek zorunda kalmam diyorum. Ortamda laf bana geliyor konuşmak zorunda kalıyorum ve saçma sapan şeyler söylüyorum. Anlıyacağınız boş konuşuyorum. Durum böyle olunca hiç konuşmamak en mantıklısı oluyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bu durumun sebebini de bilmiyorum umarım bir yol gösterebilirsiniz.

  119. Merhaba 2.5 yıllık evliyim eşim sürekli porno izliyor sürekli bahaneler bulup benimle birlikte olmak istemiyor sürekli tartışıyoruz bunun yüzünden ve sürekli benimle ilgili bahaneler buluyor hiçbirşeyimi bepenmiyor doktora gitmeyide kabul etmiyor ne yapmalıyım lütfen yardımcı olun

  120. Hocam desteklerinizden dolayi cok tesekkur ederim..
    Hocam bundan yedi ay once okula basladim..Okula
    Baslamadan once kaygu bozuklugunun oldugunu dusunuyorum surekli sorgulayan bi insandim cunku ama asiri degildi.. Okula baslamamla bu durum gun gectikce kotu bi hal almaya basladi. Okulda zevk aldigim seylerden zevk almamaya basladim.. Bogazim dugumleniyor surekli skliyor agliyor insanlardan kaciyor kebdimi hic huzurlu hissetmiyor aksamlarin bi an once olmasini isterdim.. Sonra doktora gittim bana cipralex verdi bir sure yarim kullandim sonra tama gectim biraz hafifler gibi oldu fakat tekrardan basladi. Daha sonra tekrardan kontrole gittim doktor sulinex 225 + gecede remeron verdi.. bur sure kullandim ilk baslarda bu ikidi beni sarsdi fakat pskolojik olarak iyi olurken bu sefer fixiksel olarak yan etki yapti titreme falan rgece terleme.. daha sonra remeronu doktor tavsiyesi uzerine kestim ve suan pskolojik durumum artmaya basladi.Birde geveleri dislerimi tikirdatiyormussum.. Bacaklarimda sikilmalar 27 yasindayim atandim ama mutlu degilim .iki ay sonra dugunum var ve sevinemiyorum..bana yardim edin benim durumum hakkinda biraz aciklama istiyorum lutfenoluyor kaygilarim yine devam ediyor mutsuzum bana yardim edin.Hergun .Ölmek degil yasamak istiyorumm 🙁

  121. merhabalar bende okb var sürekli birilerinezarar verecekmişim aileme kötü şeyler yapacakmısım gıbı bı endişem var ve bu benım hayatımı mahvedıo ne yapmalıyım

  122. Merhaba, benim sorunum telefonda ekran fotoğrafı alma takıntısı. Mesela erkek arkadaşımla mesajlaşırken önemli önemsiz her konuşmamızın ekran fotoğrafını alıyorum. Kendimi engelleyemiyorum. Takıntı olmuş her mesaj geldiğinde o tuşlara basmak. Bazen engellesem kısa süreliğine hem eksik hissediyorum hem de kısa sürüyor bu. Devamında yine eskisi gibi devam ediyorum. Telefonum sürekli bellek yok hatası veriyor. Telefonda biriken ekran fotoğraflarını telefonda bellek azalmaya başlayınca bilgisayara aktarıyorum. böylece bilgisayarda 63.739 tane ekran fotoğrafı birikmiş. Sadece erkek arkadaşımla olan konuşmaları da değil, başkasıyla konuşurken de genelde böyle yapıyorum. Ya da internette gezinirken. Sanki o mesajlar silinecek, her şey yok olacak onca konuşulan şey. bunun için galiba ekran fotoğrafı alma ihtiyacı duyuyorum. Ama bir yandan da biliyorum ki o mesajlar bir şekilde kaybolsa ben on binlerce ekran fotoğrafını tek tek açıp okumayacağım. Ama bunu bilmeme rağmen yapmaya devam ediyorum. Ya da mesela mağazanın sitesine bakarken hoşuma giden bir kıyafet gördüm. Alıyorum ekran fotoğrafı. sanki o kalabalıkta tekrar baktığımda bulabilecekmişim gibi. Ne yapabilirim? Obsesif miyim? Bir psikologla görüşmeli miyim yoksa kendi başıma halledebilir miyim?

  123. merhaba. 2 yıllık evliyim, 1,5 yıldırda çocuk sahibi olmaya çalışıyoruz. Her geçen gün psikolojim daha da bozulmaya başladı. Öyleki hamile biriyle konuşamıyor görüşmeyi bile reddediyorum. Herkes stres yapmamamı söylesede, söylemekle olmuyor diyip kırıcı oluyorum. Hiçbir sağlık sorunumuz yokken çocuk sahibi olamamk beni içten içe çıldırtıyor. BU stresi azaltmanın bir yolu varmı

  124. Mrb hocam6 yıllık bir ilişkim var sevgilim öğretmen ve biz onunla ben öğrenciyken tanıştık. Şimdi bende hemşire yim hayatımız tam yoluna girdi derken ben hep onu düşünüyorum hiç aklımdan çıkmıyor öğrencilerini öğretmen bayan arkadaşlarını sekreterleri açana birsy mi var acaba ne yapıyor sohbet mi ediyorlar konuşuyorlar mi karşılıklı kahve mi iciyorlar diye aklımdan çıkmıyor. Bunu dusunmemin sebebi 1 yıl önce sevgilime bir öğrencinin takıntılı bir şekilde davrandığı abartılı duygular hissettigiydi ve sevgilim yaşı küçük diye ses cikarmadi. Biliyorum ona çok güveniyorum asla böyle birşey yapacak birisi değil. Ama sürekli düşünüyorum kendimi alikoyamiyorum ders calisamiyorum odaklanamiyorum. Hep onu istiyorum yanında olmak istiyorum hayatımin merkezinde o vat sadce onunla zaman geçirmek istiyorum çok sevdiğim işimi ailemi haylerimi gözüm görmez oldu. erkek arkadaşım açık açık benden sıkıldığını ifade etti onu kaybetmekten çok korkuyorum lütfen bana bir yol gösterin çok kötü hissediyorum ders çalışırken okb olduğunu düşündüm ama emin degilm lütfen yardım edin ne yapmam gerekir.

  125. Merhabalar ben eşimşn ikinci evliliğiyim ve eşimin ilk evliliğinden kızıyla birlikye yaşıyoruz fakat anlaşamıyoruz burda büyük sorunlar yaratıyor boşanma raddesine geldik ne yapabiliriz ben kızıyla yaşamak istemiyorum oda yaşamak zorundasın diyip dayatıyor 😞

  126. Merhabalar ben eşimşn ikinci evliliğiyim ve eşimin ilk evliliğinden kızıyla birlikye yaşıyoruz fakat anlaşamıyoruz burda büyük sorunlar yaratıyor boşanma raddesine geldik ne yapabiliriz ben kızıyla yaşamak istemiyorum oda yaşamak zorundasın diyip dayatıyor 😞

  127. Ben arkadaşım için sizden yardım almak istiyordum. Son sınıf öğrencisi bu sene üniversite sınavına hazırlanırken Kasım ayında babası vefat etti. Kendisi babasına küsmüş sanki bilerek gitti onu bıraktı diye düşünüyor. Gerçeklerle yüzleşmekten kaçıyor. Ağlamak istiyor fakat ağlayamıyor. Ona gerçekleri nasıl kabul ettirebilirim ne yapsam kendisini daha iyi hisseder. Yardımcı olursanız çok sevinirim.

  128. Merhabalar, 21 yaşındayım hayatımda yaşıtlarıma rağmen kendimi çok çok çökmüş ve düşünce olarak başka bir devrin insanı gibi hissediyorum. Mutlu olduğumda bu çok kısa sürüyor ani duygu değişimi yaşayan biriyim mutlu olduğum anlarda bile kendi kendime geçmişte çektiğim acılara dönmek acıyla bütün olup var olmak istiyorum mutluluk yapay sahte bir şey gibi geliyor biliyorum sağlıklı bir düşünce değil ama böyle hissediyorum hayata pozitif bakan her duruma karşı mutlu olmayı becerebilen biri olamadım bunun yanında sürekli dalgınım insanların benimle konuşup anlattıkalrını dinleyemiyorum kafam çok dolu sanki ve kafam dolu olmasa bile düşünmesem bile bir şey sürekli dalgın bir haldeyim ağır ilaç kullanan biri gibi sanki bilincim devre dışı kalıyor kendimi tüm arkadaşlarımdan soyutladım bir mesleğim var Yen’i mezun oldum çalışacak durumda değilim eve kapanmış durumdayım ailemden aynı evin içinde kendimi soyutladım yaşadığım anlatamadığım çok ağır travmalar var ve bunların altında kaldıkça ezildim ama artık bunalrı da anlatmak istemiyorum uzun zaman sonra ilk kez içimi açtığım yer bu site oldu çünkü artık konuşmak hatta günlük aktivitelerimi yapacak istek ve gücü kendimde bulamıyorum daha önce hiç psikoloğa gitmedim ilaç kullanmak istemedim kullanmadım da kendim aşmaya çalıştım ama durum daha kötü olmaya devam etti kendimi tanımakta güçlük çekiyorum, sizce ne yapmalıyım bu olanlar normal mi bir yardım almalımıyım?

  129. Sevdigim adam evlendi .9 yıl beklemiştim ve halen unutamıyorum. 7.24 aklımda özellikle eşi. Ne özelliği var diye sürekli düşünüyorum bazen ona benzemeye çalışıyorum. Gündüz gece olsun die bisi yapmak istemeden bekliyorum gecede aynı şekilde gündüzü. Ve artık hastamıyim diye korkuyorum

  130. Merhaba ben röportaj yapmak istiyordum psikologluk ve hayatınıza etkileri hakkında

  131. merhaba
    evlilik planları yaptığım insandan 8 ay önce kendim ayrıldım. aramızda cok sacma sapan seylerden sorunlar cıkıyodu ve bunalmıştım. öncesindede aramızda yine can sıkıcı sorunlar olmuştu ve ayrılmıştık. ama bu sonuncusu beni çok yıktı cok yalvardım yakardım ağladım istemiyorum seni artık dedi ki cok seviyodu oda cok istiyodu evlenmeyi ben biraz olumsuz bakıyodum ama suan yani 6 aydır cok kötüyüm bütün işlevimi kaybettim işe gelmek için zor cıkıyorum yataktan hersey sacma sapan anlamsız geliyor. hıc bişey yapmak istemiyorum kimseyle görüşmüyorum.içimdeki acıyı bitirmem gerekirken o beni bitiriyor sanki. anıları düşünmekten kendimi alamıyorum sanki sadece onla mutlu olcakmışım o iyi edicek sanıyorum beni.buna kendimi öyle bi inandırdım ki 3 aydır hic bişi yazmıyorum yalvarıp yakarmıyorum cunkü resti cekti. cok caresizim normal hayata dönmek istiyorum ama daha cok dibe batıyorum sanki.lütfen bi cıkıs yol gösterebilir misiniz.

  132. selamün aleyküm ben 21 yaşında bekar bi kızım rize de bi köyde yaşıyorum yalan söyleme gibi bi hastalığım var sürekli her konuda aileme bazen de çevreme bişey anlatırken olduğu gibi değil de olmasını istediğim gibi yalan söyleyerek anlatıyorum bu durumdan bi türlü kurtulamıyorum ailem defalarca yalanımı yakaladı ama elimde olmadan devam ettiriyorum alışkanlık oldu artık durduramıyorum evlenme çağında genç bi kızım ilerde evlenirsem bu durumu eşime karşı da devam ettirmekten çok korkuyorum yani ona yalan söylemekten çok korkuyorum lütfen yardım edin 🙁

  133. selamün aleyküm ben 21 yaşında bekar bi kızım rize de bi köyde yaşıyorum yalan söyleme gibi bi hastalığım var sürekli her konuda aileme bazen de çevreme bişey anlatırken olduğu gibi değil de olmasını istediğim gibi yalan söyleyerek anlatıyorum bu durumdan bi türlü kurtulamıyorum ailem defalarca yalanımı yakaladı ama elimde olmadan devam ettiriyorum alışkanlık oldu artık durduramıyorum evlenme çağında genç bi kızım ilerde evlenirsem bu durumu eşime karşı da devam ettirmekten çok korkuyorum yani ona yalan söylemekten çok korkuyorum lütfen yardım edin

  134. Peki ücretli mi bu terapi o numarayı aramak bu konuda bilgi verir misiniz

  135. Ben insanları sevmiyorum kimseyi görmek kimseyle konuşmak istemiyorum ama ünlü olmak istiyorum geleceğe çok takıntılıyım kafamın içinde sesler var benim seslerim gibi ama çok kötü kafamın içindeki sesler beni öldürmeye çalışıyor iyi biri olmadığımı hissediyorum insanların içinde rahat edemiyorum duygu karmaşaları yaşıyorum birinin çok tepki verdiği şeye hiç tepki vermeden duruyorum bazen tanıdığım kişilerin benim kötülüğümü istediklerinin farkındayım sevilmiyorum ve sevmiyorum ölmek istiyorum hayallerimi gerçekleştiremezsem ölürüm bi gün çok mutlu bi gün aşırı depresifim ne yapacağım ben artık bıktım böyle olmaktan?

  136. Ben bir sınav a çok çalıştım ama olmadı emegimin karşılığını alamadım ve çöküş yaşadım ve şuanda istemediğim liseye gudicem ailemle çok tartışıyorum v eiyi hissetmiyorum kendimi ne yapmam gerekiyor

  137. Sizce bir doktora gitmeli miyim. Ailemle tartışma sebebim çok fazla sıkmalari falan gezmek istiyorum ama izin falan vermiyorlar

  138. Merhabalar Yusuf Bey.
    Benim problemim şunlar.

    Sanki Her An biri beni takip ediyor.
    Çizdiğim resimler,yazdığım günlüğüne peşindeler.
    İçimde anlam veremediğim şeyler oluyor.
    Herkez benden uzaklaşmaya başladı, ya da onlardan uzaklaştım bilmiyorum.
    Hepsi sanki yüzüme gülüp arkamdan iş çeviriyorlar.
    Her an birilerini patlayacak gibiyim.
    Sorduğumda sen değiştin diyorlar.
    Herşey sanki benim üstüme geliyor.
    En son ne zaman güldüm valla ya ağladım bilmiyorum.
    Sanki duygularımı kaybettim gibime geliyor.
    Sevemiyorum, sevilmiyorum,
    Bazen düşündüklerim ile söylediklerim aynı değil,
    Bunlar sadece benim kendimde fark ettiklerim.

    Çevremdekiler ise bana diyor ki sanki her an biriyle kavga eçindeyim bazen susup dalıyormuşum saatlerce gözümü kırpmadan bakıyormuşum.
    Bakarken sadece tek gözümden, tek damla yaş geliyor.

    Korktuğum için hiç kimseye anlatamıyorum veya yardım alamıyorum
    Bana yardımcı olabilir misiniz acaba…?

  139. Merhabalar Yusuf Bey.
    Benim problemim şunlar.

    Sanki Her An biri beni takip ediyor.
    Çizdiğim resimler,yazdığım günlüğüne peşindeler.
    İçimde anlam veremediğim şeyler oluyor.
    Herkez benden uzaklaşmaya başladı, ya da onlardan uzaklaştım bilmiyorum.
    Hepsi sanki yüzüme gülüp arkamdan iş çeviriyorlar.
    Her an birilerini patlayacak gibiyim.
    Sorduğumda sen değiştin diyorlar.
    Herşey sanki benim üstüme geliyor.
    En son ne zaman güldüm valla ya ağladım bilmiyorum.
    Sanki duygularımı kaybettim gibime geliyor.
    Sevemiyorum, sevilmiyorum,
    Bazen düşündüklerim ile söylediklerim aynı değil,
    Bunlar sadece benim kendimde fark ettiklerim.

    Çevremdekiler ise bana diyor ki sanki her an biriyle kavga eçindeyim bazen susup dalıyormuşum saatlerce gözümü kırpmadan bakıyormuşum.
    Bakarken sadece tek gözümden, tek damla yaş geliyor.

    Korktuğum için hiç kimseye anlatamıyorum veya yardım alamıyorum
    Bana yardımcı olabilir misiniz acaba…?

  140. merhaba ben 20 yıllık evlıyım ve esim beni aldattı .ben aldatıldıgımı ogrendıkten sonra esim cok pısman oldugununu bırdaha olmayacagını ayrılmak istemedıgını soyledi ve ben affettim ama hala guvenemiyorum esime .herseyden suphe duyuyorum elimde olmadan herseyden supheleniyorum . esım bıraz sorumsuz bırısı ve surekli telefonuyla mesgul oldugu icin bir turlü güvenemiyorum .yine aynı seyler olcak diye sürekli esimi takip etmeye calısıyorum istemeneden yapıyorum bunu .gecmişte olanları nasıl unutabilirim yada ne yapmalıyım tesekkur ederim

  141. Merhaba adım Ramazan 35 yaşındayım. Sürekli yorgun ve halsizim, sosyal alanda iletişim sorunu yaşıyorum, erkeklerle sürekli bir arkadaşlık kuramıyorum, kadınlarla aram haddinden fazla ama tekli olarak sohbet ettiğimizde , grup olan bir ortamda sönükleşiyorum. İnsanlardan kaçma isteğim var. Hiçbir şeye tam olarak adapte olamıyorum, düşüncelerim karmakarışık, önümde bir sürü iş varken hangisine başlamam gerektiğine karar veremiyorum, çok unutkanım. Ayrıntılara çok fazla dikkat ediyorum ; halı neyden yapılmış nasıl yapılmış, bu makasın keskin olma sebebi ne, bu tabloda şu çiçek simetrik olmamış, bu filmde şu ayrıntı olmasa daha iyiydi gibi 🙁

  142. merhabalar yusuf bey, 24 yasinda iki cocuk annesi bir bayanim yaklasik 12 senedir sigara kullaniyorum. cocuklarimin yaninda kesinlikle icmiyorum ve onlara hissettirmiyorum, yalniz artik buyuyorlar ve ben birakmak onlara daha sağlıklı bir anne olmak istiyorum. sosyal cevrem ve sosyal bir yasantim yok ailevi nedenlerden kimseyle gorusmuyorum, bu durum ilk baslarda cok bunalttiysada beni artik cocuklarimla cogu vaktimi dolduruyorum, bi nevi iyi tarafindan bakiyorum. kayinvalidemler birlikte yasiyorum ve bu sene kizim ilk okula bende acik ogretime basliyorum, kendimde gordugum tek eglencem sigara.. ama artik ciddi anlamda birakmak istiyorum kendimi ona adamis olarak görüyorum sanki onu icmesem hic birsey yapmayan bosa zaman kaybeden biri olarak hissediyorum, 3 gundur son aldigim paketimden gunde en fazla 3 yada 4 tane icmeye basladim halsiz ve tepkisiz tabiri caizse ruh gibi geziniyorum fazla uyuyorum sakiz yada bant kullanmak istemiyorum birseyden vazgecmeye karar vermisken baska bir seye baslamak istemiyorum. sizce sigarayi birden degilde azaltarak birakarak kendimimi kandiriyorum, normal bir sekilde bitirsem bir paket daha alirmiyim kendim bulamiyorum cevabi sizcr sizce nasil bir yol izlemeliyim gercekten kararlimiyim yokssa kendimimi kandiriyorum, ictigimde pisman oluyorum fakat kendimde bir birakmis havasida mevcut sanki birakmamak icin beynim bahaneler uretiyor fakat iradem de kendine yediremiyor boslukta gibiyim kimsenin haberi olmadigindan da kimseden bir destek alamiyorum bana söyliyceginiz onerileriniz varsa simdiden tesekkur ediyorum..

  143. Selam benim kronik yorgunluğum var hiç geçmiyor. Psikolojik olduğunu biliyorum. Kafamda çözemediğim problemler var. Ne kadar uyusam da kendimi sürekli yorgun hissediyorum.Bunun için sizden bir ilaç tavsiye etmenizi rica ediyorum. Ya uyumak istiyorum sürekli ya da aç olmadığım halde yemek yemek istiyorum. Bunun için de sizden ilaç tavsiyesi bekliyorum. Benim sorunum çözülmeyecek kaynağı hayatımda olduğu sürece o yüzden en azından ilaçlarla bunu yenmek istiyorum lütfen bana yardım edin. teşekkür ederim.

  144. merhaba ,
    kardeşim evden para çalıyor defalarca kötü ve zararlı bişey olmasını anlatmamıza rağmen vazgeçmedi. ve çok yalan söylüyor nasıl davranacağımızı bilmiyoruz lütfen yardımcı olur musunuz nasıl davranmalıyım. bunun kötü bişey oldugunu nasıl anlatabilirim lütfen yardımcı olur musunuz ?

  145. Merhabalar…
    4 senedir evliyim. Eşimle 7 senedir tanışıyoruz. 1,5 yıl sevgili ve 1,5. Yıl nişanlılık süreci geçirdik… sevgililer dönemim herkesin tatmak istediği bir aşk hikayesi ilken nişanlılık dönemi tam bir işence haline dönüşmüştü… ben kendisine okadar asıktım onun kafamda yarattığım kalıptan çıkarmıyor.. herkese onun aslına acıyı bir insan olduğunu anlatmaya çalışıyordum. Ailem bu evliliğe onun yaptıklarından dolayı kabullenmedi… ve ben en büyük hatam olduğunu düşündüğüm ailemi çiğneyerek bu evliliği gerçekleştirdim… evlendiğinde bu yaşadıklarımızın hiç birinin olmayacağını hayal ederek ve inanarak bu imzayı attım… evlendiğimizin ilk haftası itibariyle sorunlarımız bitmedi.. dışardan gözlemleyen arkadaşlarım her evlilikte olan şeylerin sizin evinizde boşanmaya kadar gelmesi nedeni ile bu halde olduğumuzu söylüyorlardı… biz bu ilişkiyi rant haline getirdik üstünlük sağlamaya çalıştık birbirimize eşimin ailesi onların gelenekleri eşime göre hep 1 sıradaydı ben onun hayatından kaçıncı sıradayım bilmiyorum bile … belki 5 bilemediğiniz 6 … benim tek isteğim evinin sorumluluğunu … bir kovücanın yapması gerekenleri bilmesini… evladımızıa iyi bir baba olması ilken onun istekleri ben dılarınçıkınca karışma. Evde istediğim zaman yardım ederim… sen annesin yapacaksın deyip beni sinmemdi. Ki öyledenoldu Sudan kendimi sinik. Sönmüş yüzü gülen ama içinde alev topu olan bir kadın olarakgörüyorum..bu yaşananlar bununla da sınırlı kalmadı tabi aldatıldım affettim… üstüme yüründü affettim. Evden küfürlerle kovuldum affettim.. tabi bende melek değilim Çan’ımı acıktığı her kelime için binbir hakaret ve beddualarla karşılık verdim… susmayı bilmedi karşımda bşr kocadan ziyade mahallede kavga eden yaygaracı teyzeleri gördüm her tartışmada … gemileri çabuk yaka bir insandır kendisi … siz tepenizde taşırsınız soluklanmak istediğinizde bunu sorun haline getirir ve bu zamana kadar yaptığınız herşeyi çöpe atar.. ve en sonunda hadi sıfırdan başloıyoruz der bende yıldırım için kabul eder ama içimdeki uhdeyi Yabgu’nu yok edemem kendi kendime avunmaya çalışırım… benim güzel bir işim.. dünyalar tatlısı bir oğlum var bu evlilik neden devam ediyor diye sorarsanız İnan’ın bende bilmiyorum… belki önümdeki karanlıktan korkuyorum belki çocuk için ama biliyorumki bir yerde bitecek … bencil bir insandır kendisinde kabul etmiştir bunu… bana her sevgilinin yasayacagı bir aşkı yaşattığını ama benimle ilgili beğenmediği huylarınoldugunu evlenince beni bükebşlecrğini düşündüğünü söylemişlşği bile vardır,,, bende ona artım onu sevmediğimi söylediğim zamanlarım peki çözüm… tabi yok…içime çok kapandım kendimle konulup içime atıyorum herşeyimi ona sinirlendiysem bile kafamda ona sinirleniyorum yapmasını istemediğim bir davranışı var ise söyleyemiyorum kısacası iyi sindirildim hocam… artık öfke kontrolümü saklayamıyorum… bunu kesinlikle oğluma yansıtmadım ama olur Yanya bir gün artık tüm benliğimi insanlığımı merhametimi hiçe sayıp yansıtırsam.. korkuyorum hocam kendime ve oğluma zarar vermekten … hırslarımın kurbanı olmaktan içimdeki bu ateşi nasıl söndüreceğim bilmiyorum Sudan sebeplerle çıkan tartışmalarımızda kendini dünyaya kapatıyor iletişim kurmak ne mümkün anca kendi söylediklerine odaklanıp sıralamaya başlıyor ve o esnada Çan’ımı yakacak her kelimesi bende bağırma birşeyler fırlatma isteği hatta ona vurma onu öldürmeyi düşünmeye kadar gidiyor… haklı olduğum her t artırmada öfkeme yenik düştüğüm için galip gelemiyorum… ben ben olmaktan çıktım kendimi bulamıyorum kişiliğim karakterim tükenmiş sanki ne yapacağımı bilmiyorum tşkler

  146. İYİ GÜNLER İYİ ÇALIŞMALAR GENELDE ÇEVREMDE OLDUKÇA ENERJİK VE POZİTİF OLARAK BİLİNEN BİR KİŞİYİM İŞ YERİNDE YADA DIŞARIDA FARK ETMEZ AMA EVE GİDİNCE BİR MUTSUZLUK BİR HUZURSUZLUK VE YORGUNLUK OLUŞUYOR VE AŞIRI DERECEDE SİNİRLİ VE AGRESİF OLUYORUM EVDE EŞİME VE ÇOCUKLARIMA KARŞI 2 TANE OĞLUM VAR 1 VE 4 YAŞLARINDA ONLARA KARŞI ŞİMDİYE KADAR ŞİDDET UYGULAMADIM UYGULAMAMDA AMA BAĞIRMA VE SURAT ASMAM OLUYOR SEBEBİNİ BENDE BİLMİYORUM DÜŞÜNÜYORUM AMA YOK NE YAPAYIM NE EDEYİM BİR ÇÖZÜM BULAMADIM EVİN KAPISINDAN ÇIKINCA HER ŞEY NORMAL EVİN KAPISINA GİRİNCE EFKAM BASIYOR DIŞARIDA EŞİM YADA ÇOCUKLARIMA KARŞI BİR SORUN YOK DEDİĞİM GİBİ YARDIM EDİN LÜTFEN

  147. Mrb ben fiziksel engelli biriyim trafik kazasi sonucu bu haldeyim doktorlar iyi olabilecegimo soyluyor ancak ben nasil yapacagimi bilmiyorum bnun harici uzun zamandir sebebli yada sebebsiz korkularim var bundan kurtulamiyorum sanki hata islemis gbi kuruntulu halde korkular yasiyorum kendimi iyi hissetmiyorum yardiminiza ihtiyacim var

  148. meraba şu günlerde kafayı yiyecek gibiyim ölmek istiyorum bildiklerim karşısında dirençli duramıyorum herkesin kalbini kırıyorum istemeyerek tabi kimseyle konuşmak muhattap olmak istemiyorum kurbanınız olim yazımı gören varsa bu e posta ya yazsın lütfen yardım edin [email protected]

  149. ben tugba 18 yaşındayım. yaa ben kanı çok seviyorum… boş vakitlerimde gercek ameliyat videolarını izlemeyi çok seviyorum .özellikle beyin ameliyatlarında neşterle adamın kafasını keserken o sese bayılıyorum. resmim iyidir ve hep kanlı bıcaklı şeyler çiziyorum.
    ne olur bana yardım edin bi tavsiyede bulunun

  150. Merhaba bende asagilik komplexi var bunu nasil yenecegim yardim edin nolur bi akil verin psikologa gidemiyorum evden cikamiyorum asosyelim onun disinda ailemde baskici bunaldim hersey ustume ustume geliyor

  151. Meraba 4 yıldır evliyim eşim aldattı beni atlatamıyorum npmalıyım

  152. Eşim bni aldattı ve hala atlatamıyorum napmalıym

  153. mülkiyeli 15:04 de 29 Ağustos 2017- Yanıtla
    Yorumunuz onay bekliyor.
    Teşekkür ederim. İhtiyaçların giderilmemesi sorunlara yol açıyor, bu tabi ki tartışılamaz. Fakat, sorun haline gelen
    durumlarda, çözüm için hangi ihtiyacın giderilmediğini nasıl tespit edebiliriz.
    Örn; benim çocuğumda, öncelikle, okula gidiş ve çıkışlarında erken çıkıp, geç gelme, atletizm çalışmasına gidiyorum deyip
    gitmeme şeklinde başlayan, kontrol çabalarımıza saldırgan karşılıklar geliştiren,
    taciz ve tehdit boyutunda arkadaş ilişkileri sonucu,
    uyku problemi ve okul devamsızlığına dönüşen,
    psikiyatri sürecinde itirafları ile başlayan yargı sürecine taşınan durumunun altından nasıl kalkabiliriz.
    Üstelik, tüm bu sorunlardan sonra internetten tanıştığı kişilerle paylaşımları ölçüsüz. Hani sütten ağzı yanan yoğurdu
    üfler derken, sütü bile kontrol ihtiyacı olmaması nasıl yönetilir.
    Ergenlik döneminde olması nedeni ile teşhis zorluğundan bahsediliyor, ilaç tedavisi ile henüz bir geri adım atamadı.
    Bilim yanımızda ama, 24 saat benimle geçirdiği zamana çocuğum diye katlanmamı bekliyorlar.
    Oysa ben bunun katlanmak değil, iyileşme süreci olmasını bekliyorum.
    İyileşme süreci nasıl başlar, nasıl ilerler yani kanuni boyutta süreçler başladı, fakat biz mesafe alamıyoruz.
    Yardımlarınızı rica ediyorum. Saygılarımla
    Yukarıda yazdığım konuyu burada da yazmak ve yardımlarınızı rica etmek istedim.

  154. Çok caresizim randevu talep ettim lütfen dönüş yapın..

  155. Merhaba…
    Kalabalık bir ortamda yaşıyorum kalabaliktan hiç hoşlanmıyor ve korkuyorum. Makine veya kalabalıktaki sesler kulagıma değisik geliyor. Otistik olabileceğim hakkında süphelerim var. Bazı insanlar tarafından sizofren olduğum söyleniyor. Pskiyatriste gitmem mümkun gozukmuyor. Cevremdeki insanlari sevmeme ragmen hicbirisini tam manada begenmiyor hatta bazi yaptiklari hareketlerden ötürü siddet uygulama istegi duyuyorum.

  156. Merhaba, benim şu an 7 yaşında bir kızım var. Annesini 18 aylıktan itibaren hiç görmedi. Bende olumsuz etkileneğini düşündüğüm için şu an görmek istiyor ama uygun olmadığını düşünüyorum.

    Kaç yaşında göstermek mantıklı ve yerinde bir karar olur, yardımcı olurmusunuz?

  157. Merhaba, Borderline kişilik bozukluğum olduğunu düşünüyorum. Arkadaşlarıma karşı içimde hep tutarsız bir sevgi besliyorum. Bir gün onları çok severken, diğer gün onlardan nefret ediyorum. Kavga ettiğimizde ve onlara kötü davrandıktan sonra çok pişman hissedip ağladığım oluyor çokça. İnsanlar ile ilişkilerimin ters gidip bozulmasından çok korkuyorum. Hep bana karşı davranışlarını inceliyorum, bazen sebepsizce bana kızdıklarını düşünüp onlara soruyorum, bir sorun olmadığını söylüyorlar. Onları sıktığımı düşünüp daha da çok panikliyorum. Bu duruma ne diyebilirsiniz?

  158. Merhabalar 25 yaşındayım. buradaki eski yeni tüm sorunları okudum kendime benzer birşey bulurmuyum diye ancak yoktu.. Sorunum utanç verici.. Kız erkek ilişkilerinde karşı cinse karşı birşey hissetmeye başladığımdan beri kendi yaşıtlarım sürekli aşağılamasından ve yakınlık kurmamasından dolayı zamanla ilgimi orta yaş bayanlar çekmeye başladı bir kaç bayan ile arkadaşlık seviyesinde görüştüm yaşları 35 45 arasıydı.. bir süre sonra onlarla da irtibatım koptu.. Sınav dönemi vs derken son 2 yıldır engellemeye çalışsamda anneme karşı bir ilgim var bu ilgi aşk sevgi gibi.. tabi bunu ona açmam neredeyse imkansız.. Bunu aşmak istiyorum.. ancak başaramadım yardımınızı istiyorum..

  159. merhaba ismim cem Süleyman İstanbul yedikulede kalıyorum askerlik yaptım 2001 de 18 ay ankara tandoğanda inzibattım bekarım babam 2009da vefat etti ptt emeklisiydi beyin tümöründen öldü bende babam öldükten sonra değilde öncedende rahatsızdım şizofrenimişim bilmiyordum ilaç içiyorum fakat istanbulda yaşanan şeyler insanların bana tavırları yanlış hakkımı arayamıyorum işsizim çalışmıyorum çalıştığım yerler sskmı yapmadılar kaymakamlık ve sosyal güvenlik kurumları yardımcı oldular fakat aldığım maaş 3 ayda bir 250 alıyordum kestiler paranın bereketi yok birde polisler sana yüz kere soru soruyorlar biri gidiyor biri geliyor borcum yok alacağım yok insanlara bakmıyorlar hakkımı nasıl savunabilirim hakkımı hangi yollarla ararımki uğraşmasınlar yalnız param yok bilgilerinizi bekliyorum saygılar

  160. Merhaba 4 ay kadar gibi bi zaman hep icim sıkıliyor hissi tasiyorummm .zor nefes

  161. Ben hayatı ve yaşamayı çok seven insanları her durumunda neşelendiren güldüren eğlenceli biriydim. İlk eşim 2 yıl 8 ay önce vefat etti 9 ay önce yeni bir evlilik yaptım. Eşimin 8 yaşında kızı benimde 12 yaşında bir kızım var. Evde kızımın kimse yokmuş gibi davranması asık suratı, eşimin çocuğunun söz dinlememesi hergün kavga dövüş söz dinletmesi kavgalardan duyduğum rahatsızlık maddi sıkıntılarda birleşince benim düştüğüm durum mutsuzluk, huzursuzluk ve yorgunluk oluşuyor ve aşırı derecede sinirli ve agresif oluyorum evde eşime ve çocuklarıma karşı şimdiye kadar şiddet uygulamadım uygulamamda ama bağırma ve surat asmam oluyor sebebini bende bilmiyorum düşünüyorum ama yok ne yapayım ne edeyim bir çözüm bulamadım söylenenleri yanlış anlıyorum sürekli dalıyorum çöküntü içindeyim umudum yok gelecekle ilgili düşüncelerim kayboldu bugün yaşadığıma şükrediyor oldum. çalışmak istemiyorum uyumak istemiyorum. gülmek istemiyorum kırıyorum üzüyorum ağlatıyorum hayatımı idame ettiremiyorum.

  162. İyi günler.Ben 2006 yılında kafamın arkasından darbe aldım.11 yıl boyunca kafamın arka tarafında bir ağrı oldu.geçenlerde bir şeye moralim bozuldu.sinir krizi geçirir gibi sesli bir şekilde ağladım.11 yıl böyle hiç ağlamamıştım.ağladıktan sonra kafamı ikiye ayrılır gibi hissettim.o anda zihmin bomboş gibi olduğunu hissettim.ve sonra bir hafta sabaha kadar uyuyamadım.uyuyamadığım için nöroloğa gittim.bana yarım diazaem iğne yaptı.bir iki gün uyudum.sonra tekrar uykusuzluk ve diazem yapıldıktan sonra kafamda daha başka değişik haller hissetmeye başladım.şunları hissetmeye başladım: 11 yıl boyunca kafamın arkasında duran ağrı gitti.bu sefer 11 yıl boyunca kafamın arkasında duran ve uyuyan ağrı açığa çıkmış şekilde kafamın tepesine doğru yayıldı.şimdide eski ağrıdan daha kötü beni her halimde rahatsız eden daha kötü ağrı ve durumlar ortaya çıktı.kafamın arkasındaki ağrı gittikten ve bu yeni durum ortaya çıktıktan sonra kafamı bomboş ve kopmuş gibi hissediyorum.bazende kafamı iki tarafından sıkıyorlar gibi hissediyorum.Kafam11 sene boyunca kafamın arkasında duran eski ağrıyı arıyor gibi bana sıkıntı veriyor.ve bu yeni durum ortaya çıktıktan sonra eski düzenimi eski 11 seneki ağrılı fakat mutlu ve şimdiki gibi hissettiğim sıkıntılı olmayan halimi aradığım için,hem gece uyanıp hemde gündüz niye diazem yaptırdım , niye yüksek sesle ağladım biliyorum,ben bu halden kurtulamıyacam gibi düşünceleri dillendirerek çocuk gibi ağlamaklı konuşuyorum.ve ağlıyorum ve acaba aklıma bir zarar gelmişmidir diye çok korkuyorum.size halimi ve yaşadıklarımı anlattım. Şimdi size şu soruları sormak istiyorum.
    1-Darbe aldıktan sonra kafamın arkasında 11 sene boyunca duran ağrıyı yok edip bu sefer ağrıyı kafamın tepesine çıkaran yapılan diazem iğnesimi sebep oldu?yoksa 11 sene boyunca hiç ağlamayıp sonra bu yüksek sesle ağlamakmı sebeb oldu?ayrıca şunuda belirtmek isterim bu darbe aldıktan sonra bende şöyle bir inanç oluştu.yüksek sesle ağlamaman lazım ağlarsam böyle bir durumlar yaşayabileceğime inanıyordum,kafamdan darbe aldığım için.onun için yüksek sesle ağlamamak için hep kendimi tutuyordum,en son bu yüksek sesle ağlayana kadar.işte şimdi bunla ilgilide size şunu sormak istiyorum. Benim, kafasından darbe alan yüksek sesle ğlamaması lazım.ağlarsa zarar verirdi düşüncem.yanlışmıydı,doğrumuydu?çünkü yüksek sesle ağladıktan sonra kafamı ikiye ayrılır gibi hissettim ve zihnimi bomboş gibi hissettim.kafasından darbe alan kişinin yüksek sesle ağlaması beynine bir zarar verirmi?
    2- bu yaşadığım şimdiki halimden dolayı niye yüksek sesle ağladım niye diazem yaptırdım gibi şeyleri dillendirerek çocuk gibi ağlamaklı gece bir iki sefer gündüz çoğu kez ağlamaklı konuşuyorum.bu yüzden aklıma birr zarar gelirmi akıl sağlığım bozulurmu?fakat bu ağlamaklı konuşmalarıda diazem yaptırdıktan sonra ağrıların kafamın tepesine yayılmasından dolayı ve kafamı kopmuş gibi hissettiğimden ve kafamı iki taraftan sıkıyorlar gibi sıkıntılı haller yaşadığımdan dolayı keşke diazem yaptırmasaydım,niye diazem yaptırdım niye yüksek sesle ağladım gibi şeyler söyleyerek ağlamaklı konuşuyorum.şimdi kafamı kopmuş gibi hissetmemi ağrıların kafamın tepesine yayılmasını ve kafami iki taraftan sıkılmasını bu diazemmi yaptı? Akıl sağlığıma bir zaramı geldiki acaba çocuk gibi ağlamakı konusuyorum veya akıl ve ruh sağlığım bozulmuşmudur? çok korkuyorum. Diazemin bana yan etkisi olmuşmudur acaba? Diazemin yan etkilerini okudum.yaygın olarak 10 kişide bir kişiye depresyon ve psikolojik rahatsızlıklar yapar diyor.farz edelim.yan etki yaptı.ne kadar sürer?bu diazem yaptırdıktan sonra kafamla ilgili yazmış olduğum bu sıkıntı ve ağrılar heo devam edermi , yani kalıcı olurmu? yoksa geçicimidir?diazem yaptıralı iki ay oldu.Yazdıkkarıma sorularıma cevap verirseniz çok memnun olurum.memnun olurum

  163. Nerden başlıyacam bilmiyorum ama alnatmaya çalışacam 22 yaşında kandırarak tukyada zorla fuhuş karıştım bir olay var hayatımda orda polislere yardim ettim diye bana ceza verilmedi o yüzden 24 yaşında oldum da internet en türk bir erkekle tanıştım ve evlendim hayatımda yalan olmasın diye alnatim ona benim eski olay ve alnatim ona ben önce bir evlilik geçirdim ve 5 yaşında bir erkek çocuk var .O zamanlarda o 19 yaşındaydı bana yalan söyleyerek ve ayle korkutarak gerçek yaşı sakladı benden .Ayle baştan sevdiler beni kendim can yakin biriyim ,oğlumu kabuletiler sıkıntı yok dediler ama bir şartla dediler tabi artik evlilik izma atıktan sonra benim oğlum bana abla diyecek, 2 ayle beraber yaşadık annesi babası kızkardeşi ve biz 2 sene.Ablası var ama başka yerde yaşıyordu ama devamlı ister istemez ayle yaninda geliyordu ama orda bizde vardık onunla bir türlü yıldızlar tutmadı .Zaman geçti geçtik biz kira ama artik burda da ablası geliyordu ben evde yoken onun bilgisyer merak vardı başka yerde yoktu ama ben ayle görüştüm için bilgisayarda benim 3vd3 vardı .Sıkıntı ama bu değil gelmesini ama kendisi çok dağınık birisi ve o zamanlarda 22 23 yaşındaydı cocuk bırakıyordu evinde kendisi saatlerce erkeklerle chat yapardı 1 2 kere yakaladım ben evde yokken gelirdi ona dedim bari evimi dağıtma rica ettim ben onun anne evinde temiz yapıyordum rahat kafayla benim ev temiz diye evimde tekrar pis .O bana hakaret ederdi bu benim kardeşim evini ne isterim yaparım derdi.Bir kaç kez artik oğlum beraber dışarda bekledim eşimi işten gelsin onunla konuşsun evimde girmiyordum türkcam daha buzuktu tam alnatamiyordum derdimi.Sonra bir süre görüşemedik bile .O geçti bu defa eşim isten çıktı hamile kaldım 27 yaşındaydım ama oğlumu 2 ay yaşadı sadece o da sadece hastanede .Dedim gibi eşim nerdeyse 1 sene çalışmıyordu kaynanam ve kayınbaba yardim ediyorlardı bize bide bu stres yaşadım da oğlum öldü diye eşim teklif etti bana gel bak ben bilgisayarda is sana buldum yüz göstermeden çıplak erkeklerle görüşeceksin para kazanacaz.Tmm dedim benim oğlum okuyor ona para lazım okulda senin ayle verdi para az geliyor bende kabuletim 3 sene nerdeyse o is yaptım ama o yeni işe girmedi benim orda yaptım parayla geçiriyorduk .Kira yemek okul .Artik hamile kaldım tekrar bıraktım yapamam artik .Girdi o fabrika çalıştı ,sonra başka yerde bir türlü oturmadı iş parasızlıktan artik ben dedim tekrar benim o işi yapım yeni 2 sene yaptım 32 yaşındaydım ama yeni hamile kaldım o da yeni çalışmıyordu ne kadar gururum dokundu onun ablası benim bebeyme bez alırdı yemek alırdı ama benim eşim normal gibi karşılıyordu utanıyordum ama yapacak bişeyim yok önce bebeğim aklımda vardı.Sonunda 2012 iş buldu dolmuşta çalışmaya başladı sanki herşey iyidi ama onun ceplerde saçma sapan ilaç bulmaya başladım bastan birşey demedim zaman geçtikçe o artik kendi söyledi narkotik olan bir ilaç , zaten çalışmadı zamanlarda unu çekerdi , atm hastanesine de gittik bitte demiş alnasildi şimdi işe girdinde nakit para varken narkotik başladı.Bitircam dedi ayne zamanda benim da oğlum artik lise bitiyordu .Bitirmek için işten çıktı lazım dedi yani 5 sene çalıştı .Şimdi oğlum üniversite burda kazandı kızım 2 sınıfta küçük oğlan 6 yaşında zor konuşan bir çocuk devamlı sinirli bir çocuk.Ve eşim çalışmıyor artik bende para getiremiyorum tekrar kaynanam ve kayınbaba beraberiz hep borularımız var diyor azgını açma artik onlarda diyorlar yoksa senide oğlunu dışarda atarız benim oğluma dokunma o tedavi alacak şimdi zaten senin yüzünden narkotik kullandı benim oğlum okuyacaktı sen onu kandırdı yani herşey ne var kotu benim eşimde anlaşıldığıki benim yüzünden .Ablası tekrar evinde geliyor o da çocukları bırakıyor kızkardeşi beraber geziyorlar bu defa birisi ablası 35 yaş şimdi kızkardeşi 25 yaş .Ben nasıl olsa evde im kendi çocuklarıma bakıyorum onunki da gelcek nasıl olsa onun kardeş yani benim eşim evde bana yardim edicek .Ne yapacam bilmiyorum eşim diyor ben tedavide im ben çalışamam benden para istemeyin kafam kaldırmıyor , kaynanam diyor çok borçları var senin çocuk okutamam çok fazla para gidiyor bide 2 tane ilkokula giden çocuk var .Yazdım belki bir şey olur .Çalışmaya gidim diyorum izin vermiyorlar biz yemek alırız sana senin oğlum okumak istiyorsa çalışmaya gitsin artik diyorlar ama o nasıl çalışacak o yabancı kimse almıyorlar onu işe.Bana söyleyin lütfen allahtan benim yolum ne devam edim bu evlilik yoksa artik bilmiyorum ne yapacam.Eşim 1 sane seni seviyorum sen olmasa ben ölürüm diyor sonra başka dakkada küfür ediyor bana beni tehdit ediyor çocuklarla geçmişimle.Babaannesi ev aldı bize onuda benden saklıyarak bir adam onlara para versin diye tapu onun üstüne verdiler.Eşim bağırıyor bana devamlı ona destek vermiyorum diye ben alınamıyorum onu.Ney alnicamki para yokken beni sanal oyuncak yaptı para varken narkotik kullandı ama çocuklarım var .Büyük oğlum üniversitede en güzel resamlardan biri gurur duyulacak birisi o kendi ana dil bile unutu başka çocuklarım küçük ben ağlıyorum onlarda yanimda avlıyorlar alınamıyorlar ne oluyor ne biçim ailemiz var .Param yok ne yapabilirim 1 koca içki kullanırdı dayak atardı boşandım sandım ki en kötü gün geçti derken turkyadaki ayle içki içmiyorlar belki herşey iyi olacak düşündüm ama daha kötü birşey içinde düştüm .

  164. Ölmek istiyorum gücüm kalmadı bana yardım edin

  165. Çiğdem toprak

    Merhaba bende agri fobisi var 2 senedir cok hastalik gecirdim ust uste sonra agri olunca vucudumda otomatikman moralim sifir oluyor bunun icin nereye gitmem gerek.

  166. Yaklasik 3 senedir depresyonla ugrasiyorum yurtdisina geldim mecburiyetten kendimidaha kotu hissetmeye basladim mesajlasarak dertlerimi anlatabiliyorum sadece bu sekildebi terapi alabilirmiyim

    • Merhaba. Evet, bazı uzmanlar medaj yoluyla da hizmet veriyorlar. Ancak ben böyle bir hizmet sunmuyorum.

      • Bu yıl son senem. Sınava gireceğim ama annem ve babam şimdiden aşırı baskı kuruyorlar ve bu sadece ders konusunda değil, her konuda baskıcılar. Dışarı bile çıkmama izin vermiyorlar. Telefonumu okul açılınca alıyorlar. Ders konusunda aşırı sıkıyorlar. Cidden usandım artık. Annem ve babamın beni psikologa götürmelerini ve psikolog un ailemle konuşmasını o kadar çok istiyorum ki. Ama onlara kalkıp psikologa gidelim de diyemiyorum. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Lütfen yardımcı olun. Şimdiden teşekkürler.

  167. merhaba nişanlımla sürekli kavga ediyoruz nişanlımla üniversiteden beri tanışıyoruz ve nişanlandıktan sonra sürekli beni ezmeye ve aşağılamaya başladı beni sevip sevmediğinden artık emib olamıyorum ve çoğu zaman ayrılmak istiyorum çok ufak şeylerin bile kavgasını yapıyoruz nikah için gün alcaz ve geldiğimde orda kalmamı istiyor fakat ailem müsade etmiyor kalmama bu sefer hem bana aileme hakaret ediyor kendi istediği olmadığı için başka bi gün perde diktircez ben gazete bantlıcam diyerek tepki veriyor. benim düşüncelerimi önemsemiyor ben sanki kötülük yapıyormuşum gibi hissettiriyor yorum yapıp yol gösterirseniz sevinirim

  168. Merhaba erkek arkadaşımın bende önceki kız arkadaşı 3 yıl kadar önce vefat etmiş. İlk tanıştığımız zaman hayattan kopmuş bi hali vardı. Yaşamak için yaşıyo gibi. Şimdi ise Yaklaşık 1 yıllık ilişkimiz var. Ve başlatan bunun için çabalayan da oydu. Her şeyi geçmişte bıraktığını artık onun sadece benim olduğumu söylüyor. Hayatına dair alıcağı her kararda yapıcağı her şey de fikrimi almayı ihmal etmiyor. Sevdiğini hiseettiriyor , biliyorum. Aksini düşündürücek bi hareketi davranışı da olmadı ama ben kendi kendime acaba hala pna karşı bi şey hissediyor mu gerçekten geçmişte bırakmış mıdır diye kuruntu yapmaktan kendimi alıkoyamıyorum gereksiz bi şey belki de ama takıntı gibi oldu ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Yardıma ihtiyacım var..

  169. bazen dışarı çıkınca yolda yürürken kendimle konuşuyorum ve bunu kontrol edemiyorum kendime sorular sorup kendim cevaplıyor bazende dedikodu bile yapabiliyorum sonra insanların bana baktığını görünce çok utanıyorum ve kendimi durdurmaya çalışıyorum ve çok mutsuzum lütfen yardım edin daha 13 yaşındayım ve bunları yaşamam normal değil bence 🙁

  170. Merhaba 25 yaşındayım Ailemin gerçek ailem olmadığını öğrendiğimde 16 yaşındaydım bu tramva hayatımı olumsuz etkiledi insanlara güvenim kalmadı kendime olan özgüvenim de Yok oldu sinirli agresif bi insan oldum artık ağlamakta bile zorlanıyorum ne yapmam gerekiyor .

  171. Yusuf bey merhaba; ben 26 yaşındayım ve bir erkek arkadaşım oldu üniversitede. olması için erkek arkadaşım çok ısrarcı olup uzun süre direndi ama sürekli geçimsizlikten ayrıldık onu sevmiştim ama hep istediğimde bırakabilmeliyim,asla çok bağlanmamlıyım diyip dururdum. ondanayrıldıktan sonra kimse GİRMEDİ HAYATIMA ÇÜNKÜ ALAMIYORUM. Hep bir bahanem var.zaten karakterlere yorum yapacak kadar şans vermiyorm genelde fiziksel özellikler kafama takılıyo. zaten yapamam, zaten yapamazdım diyip duruyorum. çok fazla talibim oldu beğenilen biriyiim ama artık çok yoruldum. hayatımda biri olsun istiyo gibiyim ama istemiyo davranışları sergiliyorum. mükemmelimi arıyorum yoksa piskolojik bi tramvammı var bilmiyorm. annemle babam 10 yıldır ayrı çok takmadığımı düşünürdüm ama şüpheleniyorm artık. kimse bana göre değil o olamaz bu olamaz. beğendiğim bi kaç çocukta bana ilgi duyöadı dipnot. eğer onlarlada yapaöasaö kesindi ama o duyguyu yaşamadım.

  172. YUSUF HOCAM MERHABA
    BANA 16 YAŞINDA NPİSTANBUL BİPOLAR AKTETİF BOZUKLUK+KONUŞMA BOZUKLUĞU KONULDU ŞUAN HALA DEVAM EDİYOR ARAŞTIRDIM ÇOĞU BENDE VAR YENİDEN NASIL TEŞHİS KONULABİLİR NELER YAPABİLİRİZ
    İLAÇ KULLANMIYORUM UYKU YAPIYOR AĞIR OLDUĞUNU BİLİYORUM KONUŞMA BOZUKLUĞUDA İŞİN İÇİNE GİRİNCE DAHA BETER OLUYOR ŞUAN YAŞIM 23

  173. Hocam ben 4 sene önce bi mide rahatsızlığı geçirdim sürekli kusuyordum 1 sene sürekli doktorlara gittik geldik sonunda tabi konuldu gastrit ve midede mikrop var denildi neyse tedavi oldum ama bende 4 senedir bir korku var ya midem bulanırsa diye tam yok artık bulanmaz derken bulaniyo bütün tesellilerim altı üst oluyo bu korkumu nasıl yenebilirim yardım eder misiniz ???

  174. Merhabalar hocam benim yaklaşık 6-7 yıldır çektiğim bir sorun var bazı zamanlarda yaşadığım konuşmada güçlük ve kekemelik bu sorunun çıktığı dönem ezildiğimi üstüme gelindiğini zorbalık çektiğimi hatırlıyorum bu sorun bazı zamanlar ortaya çıkıyor ve çok sıkıntı çekiyorum kendime kekeme teşhisi de koymak istemiyorum çünkü çoğu zaman gayet düzgün konuşurken kimi zaman bu sorun ortaya çıkıyor ve mutsuzlaşıyorum strese giriyorum saklayabileceğim bir problem de değil ama hayatımı olumsuz etkiliyor ne yapmalıyım kendime kekeme teşhisi koyup yardım mı almalıyım ya da benim kendim ne yapabilirim yardım ederseniz çok teşekkür ederim kolay gelsin.

  175. MERHABA DOKTOR BEY BEN TAM NİŞANLANACAKKEN SEVGİLİMDEN AYRILDIM KAFAYI YEMEK ÜZEREYİM AİLEME ÜZÜLDÜĞÜMÜ BELLİ ETMEMEYE ÇALIŞIYORUM TANIŞMAYA GELDİLER ERKEK ARKADAŞIM VE AİLESİNİ YATTIĞIM ODADA AĞIRLADIK GECELERİ UYUYAMAZ OLDUM HAYALİ GELİYOR AKLIMA BÜTÜN GECE OTURDUĞU YER YATTIĞIM YERİN TAM KARŞISI BÜTÜN GECE AĞLIYORUM UYUYAMIYORUM NEFESİM DARALIYOR BAZEN SANKİ ONSUZ YAPAMAYACAKMIŞIM GİBİ HAYATTAN ZEVK ALAMIYORUM SÜREKLİ UYUMAK İSTİYORUM GÜNDÜZÜ SEVMEZ OLDUM HEP GECE OLSUN İSTİYORUM NE OLUR DOKTOR BEY YARDIM EDİN BANA

  176. slm merhaba doktor bey ben kaza gecirdim 2 ay komada yattım 9 ay hastanede yattım ölümden döndüm kazadan sonra benim hayata bakış açım değişti hiç bir şeyden tat alamıyorum. her şeyim var vakat hiçbirşey beni mutlu etmiyor. ne ile mutlu olmak istesem gene elde var sıfır oluyor. amacım beklentim kalmadı sadece yaşamak için duruyor gibiyim ne yapmalıyım. teşekkürler.

  177. iyi geceler eşimle problemlerimiz var. her şeyde sürekli kendini haklı görüyor. çokta kıskanç dananın altında buzağı arayacak cinsten.ben sigara kullanıyorum o kullanmıyor bu da büyük bir problem. konuşarak anlaşamıyoruz çünkü o hep haklı ve ben onu çok seviyorum fakat ne onunla nede onunsuz yapamıyorum. çıkmazdayım.ne yapmam lazım

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Randevu İçin Tıklayın!